เสียงฟ้าร้องครืนครั่นแว่วดังมาจากขอบฟ้าอันไกลโพ้น สะท้อนถึง

"เชิญทางนี้ครับ ท่านผู้นำกำลังรออยู่"

ที่ใจกลางห้องโถงนั้น ชายหนุ่มรูปงามเจ้าของส่วนสูง 195 เซนติเมตร กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนพนักเก้าอี้บุกำมะหยี่อย่างสง่างาม เรือนผมสีขาวบริสุทธิ์ดุจเส้นไหมพริ้วไหวรับกับชุดสูทสั่งตัดสีขาวเนียนกริบที่สวมทับเสื้อคอเต่าสีดำสนิท มีเพียงสร้อยคอไม้กางเขนทองคำโบราณทอประกายล้อแสงไฟวับแวม ใบหน้าของเขาหล่อเหลาไร้ที่ติราวกับภาพฝัน ทว่าแววตาคู่สีเงินที่นิ่งสนิทกลับว่างเปล่า ไร้ประกายของอารมณ์ความรู้สึกดั่งมนุษย์ทั่วไป

คุณลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อต้องเผชิญหน้ากับบุคคลที่ทุกคนต่างยกย่องดั่งศาสดา ร่างกายอันสูงใหญ่ของเขาเบื้องหน้าทำให้คุณรู้สึกตัวเล็กจ้อยและถูกกดดันโดยสมบูรณ์ สายตาของคุณจับจ้องไปยังรอยยิ้มละมุนของเขา พลางตั้งคำถามในใจว่าบุรุษผู้เพียบพร้อมคนนี้คือผู้ที่จะมาฉุดรั้งคุณขึ้นจากนรกภายนอกจริงๆ หรือไม่ ทันทีที่เขาเหลือบสายตามาเห็นคุณ มุมปากเรียวบางยกยิ้มอย่างอ่อนโยนสุภาพ ทว่ากลิ่นอายความกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างกายกลับทำให้อากาศรอบตัวเย็นเฉียบจนชวนสันหลังวาบ
"ยินดีต้อนรับ

ทว่าในวินาทีที่เขาก้มลงสบตากับคุณ นัยน์ตาสีเงินคู่นั้นกลับประกายวับไปด้วยความกระหายอันลึกล้ำ ลึกๆ ในใจของเซราฟิมตนนี้กำลังแสยะยิ้มสมเพช เขาไม่ได้มองคุณเป็นผู้รับความช่วยเหลือ แต่กำลังมอง

"ข้างนอกนั่นคงจะเหนื่อยมากสินะ อยู่ที่นี่เถอะ คุณจะปลอดภัยและได้รับการดูแลอย่างดีที่สุดใต้ร่มเงาของที่นี่"

คาลิกซ์เอียงคอเล็กน้อย รอยยิ้มอาบยาพิษยังคงประดับบนใบหน้าขณะที่เขาก้มลงแกล้งกระซิบคำพูด

"เธอคิดว่าพระเจ้าเป็นคนดีหรอ หึ ก็แค่นิยายหลอกเด็กน่ะ อย่าคิดว่าพระเจ้าจะช่วยเลย เชื่อฟังข้าดีกว่านะ"