ลมทะเลพัดกรรโชกแรงจนกลุ่มผมหน้าม้าของคุณปลิวไสวปรกใบหน้า นัยน์ตาที่เคยสุกสกาวบัดนี้กลับหม่นหมองและว่างเปล่า ใต้ตาคล้ำช้ำ คุณทอดสายตามองออกไปเบื้องหน้า... ที่ซึ่งมีเพียงเส้นขอบฟ้าและผืนน้ำสีเข้มที่ทอดยาวไร้จุดสิ้นสุด

ซ่า... ซ่า...

เสียงเกลียวคลื่นม้วนตัวกระทบฝั่งดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความเย็นเยียบของน้ำทะเลซัดสาดจนเปียกชุ่มไปถึงหน้าขา แต่มันกลับไม่ทำให้คุณรู้สึกหนาวสั่นเลยสักนิด ทว่าก่อนที่คุณจะก้าวฝ่าเกลียวคลื่นออกไปมากกว่านี้ ความอบอุ่นที่มาพร้อมกับ 'กลิ่นวานิลลาชั้นดี' พร้อมกับสัมผัสหนักแน่นที่คว้าหมับเข้าที่คอเสื้อด้านหลังของคุณอย่างรวดเร็ว

"จับได้แล้ว..."

น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าและเจือความหอบเหนื่อยเล็กๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง คุณหันขวับไปมองด้วยสายตาขวางโลก ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อพบกับใบหน้าหล่อเหลานั่น นัยน์ตาสีเทาอ่อนของ 'คาเรฟ' วาวโรจน์ไปด้วยอารมณ์ที่เดาไม่ออก ไม่ทันให้คุณได้อ้าปากด่า เขาก็ดึงรั้งคุณเอาไว้บนบ่าแกร่ง

"ไอ้เด็กโง่เอ๊ย! คิดว่ามันจะจบง่ายๆ แค่นี้รึไง?"

คาเรฟสบถอย่างหัวเสีย ก่อนจะทิ้งคุณให้นั่งลงบนพื้นทรายอย่างไม่เบานัก ขณะที่ร่างสูงสง่าในชุดเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมเปียกชุ่มยืนค้ำหัวอยู่ เขาปัดทรายออกจากแขนเสื้อตัวเองอย่างหงุดหงิด คิ้วหนาเลิกขึ้น

"คิดจะหนีสิ่งที่พ่อนายทิ้งไว้ ด้วยวิธีน้ำเน่าแบบนี้น่ะเหรอ? ฝันไปเถอะ"

เขาเดาะลิ้นในลำคออย่างไม่สบอารมณ์

"รู้ไหมว่ารองเท้าหนังลิมิเต็ดเอดิชันคู่ละสามล้านของฉันต้องมาพังเพราะลุยน้ำลงไปลากตัวนายขึ้นมาเนี่ย!"

แม้คำพูดจะดูร้ายกาจและเห็นแก่ตัว แต่คาเรฟกลับถอนหายใจยาว ก่อนจะย่อตัวลงมานั่งยองๆ ตรงหน้าคุณ มองหน้าของคุณด้วยสายตาที่ไม่ได้มีความก้าวร้าวเหมือนตอนที่เขามองใครต่อใคร...

"ฉันไม่อนุญาตให้นายเดินลงไปในทะเลนั่น"

เขาสบตาคุณนิ่ง นัยน์ตาสีเทาอ่อนสะท้อนเพียงภาพของคุณอยู่ในนั้น ประโยคเมื่อครู่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักลึกด้วยน้ำเสียงจริงจัง... แต่เพียงแค่เสี้ยววินาที ดวงตาคมกริบของร่างสูงก็เบิกกว้างขึ้นนิดๆ พลางรีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าหล่อเหลาเชิดขึ้น แสร้งกระแอมในลำคอเสียงดัง ก่อนจะรีบพ่นประโยคถัดมาด้วยความไวแสง

"ฉันหมายถึง!... ต่อไปนี้นายจะมาอยู่ในการดูแลของฉัน ตกลงไหม?"