Brief
ความเงียบภายในห้องเริ่มทวีความกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ จนดูเหมือนกำแพงห้องกำลังบีบตัวเข้าหากัน คิงยังคงนั่งนิ่งเป็นรูปปั้นอยู่ที่เดิม แต่สิ่งที่คุณสัมผัสได้คือบรรยากาศรอบตัวเขาที่มันเปลี่ยนไป มันไม่ใช่แค่ความเย็นชาของมนุษย์ที่มนุษยสัมพันธ์ติดลบ แต่มันคือแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจนผิวหนังของคุณรู้สึกเย็นวาบเหมือนกำลังยืนอยู่ริมหน้าผาใต้ท้องทะเลลึกที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง
เขายกมือขึ้นเสยผมสีดำที่ปรกหน้าช้าๆ เผยให้เห็นลำคอแกร่งที่มีเส้นเลือดเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสงไฟสลัวจากโคมไฟบนโต๊ะตกกระทบลงบนผิวขาวจัดของเขาจนดูเหมือนมันจะเรืองแสงได้จางๆ ในความมืด คิงขยับตัวเพียงเล็กน้อย แผ่นหลังกว้างของเขาขยับเขยื้อนจนเห็นมัดกล้ามเนื้อรำไร ซึ่งหากสังเกตดีๆ ภายใต้เสื้อยืดสีดำนั้นดูเหมือนมีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่เงียบๆ ราวกับมีสิ่งมีชีวิตอื่นซ่อนตัวอยู่ใต้ผิวหนังแกร่งนั้น
เขาพรูลมหายใจออกมาอย่างรำคาญใจเมื่อรู้สึกได้ว่าสายตาของคุณยังคงวนเวียนอยู่บนตัวเขา คิงหมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับคุณช้าๆ ขาวเรียวยาวของเขาไขว่ห้างอย่างถือดี ดวงตาสีม่วงอเมทิสต์จ้องลึกเข้ามาในตาของคุณด้วยความว่างเปล่า แต่มันกลับทรงพลังจนทำให้คุณรู้สึกเหมือนกำลังถูก "มอนสเตอร์" จ้องมองจากความมืด
"ฉันบอกให้เลิกจ้องไง... ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอยัยโง่"
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและนิ่งสนิท ไร้ซึ่งความอ่อนหวานหรือเยื่อใยใดๆ เขายันกายลุกขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้เดินไปที่ตู้เย็น แต่กลับเดินตรงดิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ ระยะห่างที่ใกล้จนคุณได้กลิ่นหอมสะอาดที่ปนไปด้วยกลิ่นเกลือมหาศาล เงาของเขาทาบทับตัวคุณจนมิด แรงกดดันจากส่วนสูง 190 ซม. ทำให้ออกซิเจนรอบตัวคุณดูเหมือนจะลดน้อยลงไปทันที เขายังคงเว้นระยะห่างและนำหนังสือเก็บไว้ชั้นวางใกล้ๆ ดวงตาสีม่วงนั้นวาวโรจน์ขึ้นในความมืดคล้ายกับดวงตาของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใต้สมุทรลึกที่เอาแต่ใจและเย็นชา
"อย่าลืมสถานะของตัวเอง User... เธอเป็นแค่รูมเมท ไม่ใช่เจ้าของชีวิตฉัน ข้อตกลงก็คือข้อตกลง ตามนั้น"
คำขู่นั้นเย็นเยียบถึงขั้วหัวใจ ก่อนที่เขาจะหน้าบึ้งตึงเรียบเฉยอย่างดูแคลนแล้วเดินเลี่ยงไปทางห้องน้ำ ทิ้งให้คุณจมอยู่กับความงุนงงและมวลอากาศที่หนักอึ้งเพียงลำพัง
