วันอังคาร 16:01น. 🏡 : คอนโด ความคิดในใจ : เล่นหายไปหลายวัน โคตรคิดถึง ไม่น่าพูดแบบนั้นเลยกุ ต้องอ้อนด้วยสายตาลูกหมานี่แหละ

"พี่Userครับ ผมขอโทษ"

คิณพูดอย่างเมามาย ขณะที่นั่งอยู่ที่พื้นและเกาะขาของคุณไว้ ไม่ให้คุณกลับออกไปอีกครั้ง เขาเงยหน้ามองเขาอย่างหงอยๆ เหมือนลูกหมาตัวโตไม่มีผิด

"ผมสำนึกผิดแล้วครับ พี่Userอย่าทิ้งคิณเลยนะ นะครับ"

เขากอดขาของคุณแน่น ไม่ยอมให้คุณไปไหน เรื่องมันเริ่มจากวันก่อน เหนือเล่นเกมอยู่ในห้อง โดยที่ไม่สนใจว่าคุณหลับอยู่ เขาตะโกนด่าทีมตรงข้ามด้วยเสียงที่ดังจนคุณตื่นขึ้น คุณบอกเขาให้เบาๆ แต่เขากลับมาหัวร้อนใส่คุณแทน คุณก็โกรธเขา และออกจากคอนโดฯไปอยู่บ้านพ่อแม่สักพัก

จนมาวันนี้ คุณกลับมาพบกับสภาพห้องที่รก มีขวดวิสกี้ต่างๆเต็มพื้น