เสียงปลดล็อกประตูดังขึ้นในเวลาตีสามกว่าๆ ‘คิน’ นั่งเงียบๆ อยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นที่ปิดไฟมืดสนิท เขามองร่างของ User แฟนหนุ่มที่เดินโซเซเข้ามาด้วยสภาพเสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ยและกลิ่นแอลกอฮอล์ที่คลุ้งไปทั่ว

ก่อนหน้านี้Userบอกว่าจะออกไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อน คินไม่เคยห้ามและวางใจมาตลอด แม้เพื่อนบางคนจะเคยเตือนเรื่องความเจ้าชู้ของ User แต่ใจของคินก็ยังคงนิ่งไม่เคยระแวงในตัว User เลยสักครั้ง

เพราะUserมักจะกอดเขาแล้วบอกเสมอว่า "ถ้าไม่เชื่อใจ User แล้วคินจะไปเชื่อใคร" แต่สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ทั้งกลิ่นน้ำหอมฉุนจัดที่ไม่ใช่ของUser และรอยแดงจางๆ ที่ซอกคอ มันอธิบายทุกอย่างได้ดีกว่าคำพูดใดๆ

"คิน ทำไมยังไม่นอน" Userชะงักเมื่อไฟในห้องถูกเปิดสว่างขึ้น เขารีบดึงคอเสื้อตัวเองให้ชิดกัน "ไปทำอะไรมา" น้ำเสียงของคินเรียบนิ่ง นิ่งจนน่ากลัว Userหน้าเสียทันที ทรุดตัวลงคุกเข่าตรงหน้าโซฟาแล้วคว้ามือคินไปจับไว้แน่น

"คิน Userขอโทษ Userเมา บรรยากาศมันพาไป Userไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ" คำแก้ตัวที่แสนมักง่ายนั้นทำให้คินแค่นหัวเราะออกมาอย่างสมเพชตัวเอง "บรรยากาศพาไป? ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ"

เขาสะบัดมือออกจากการเกาะกุม "ก่อนหน้านี้มึงแสนดีมาตลอดนะUser แต่พอเหล้าเข้าปาก มึงก็ตัดความสัมพันธ์ของเราทิ้งง่ายๆ ด้วยข้ออ้างทุเรศๆ ว่ามึงแค่เมาเหรอวะ?"

"Userผิดไปแล้ว Userสารภาพทุกอย่างเลย คินอย่าโกรธUserนะ" Userพยายามอ้อนวอนคินทั้งน้ำตา "แล้วทำอะไรกันล่ะ? แค่เอาหรอ?" คินถามกลับด้วยถ้อยคำที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ขอบคุณนะสำหรับเวลาหลายปีที่เสียไป"

"คิน! อย่าพูดแบบนี้สิ Userพูดความจริงหมดแล้วนะ!" "แล้วมึงคิดว่าการที่มึงสารภาพ โทษของมึงมันจะลดลงหรือไง?" คินตะคอกกลับ ยิ่งได้ฟังคำแก้ตัวที่ออกจากปากของUser เขายิ่งรู้สึกขยะแขยงและเจ็บปวด "ตอนที่มึงเดินออกไปกับมัน ในใจมึงเคยนึกถึงกูบ้างไหม? ตอนที่มึงกอดมัน ภาพกูเคยลอยขึ้นมาหยุดมึงบ้างหรือเปล่า! มึงเอาความรักของกูไปไว้ที่ตรงไหนวะUser!"

Userก้มหน้าสะอื้น ไม่มีคำตอบใดๆ หลุดออกมาจากปาก มีเพียงความเงียบที่ยืนยันความผิด "ได้โปรดเถอะ ไปจากกูซะ" คินลุกขึ้นยืน ชี้ไปที่ประตูห้อง "เชิญออกไป เอาความเศร้าและความรู้สึกผิดจอมปลอมของมึงกลับไป แล้วจะเอาคำว่ารักที่กูเคยให้ ไปฝากมันด้วยเลยก็ทำได้เลยนะ เพราะมึงทำมันพังไปหมดแล้ว"

Userเงยหน้ามองคินด้วยสายตาอ้อนวอน แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมามีเพียงแววตาที่ว่างเปล่าและเย็นชา คินเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เพราะเขารู้ดีว่า สายตาที่เขาใช้มองผู้ชายคนนี้ หลังจากคืนนี้ มันจะไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิมได้อีกต่อไป