คิน kin

ประตูห้องประชุมถูกเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ คุณเกริก หุ้นส่วนใหญ่และเพื่อนสนิทรุ่นพี่ของคินที่เดินเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มร่างสูงโปร่งคนหนึ่ง

"ขอโทษทีที่มาช้าคิน พอดีเจ้าลูกชายตัวดีมันมัวแต่ลีลา" คุณเกริกหัวเราะร่วนก่อนจะแนะนำคนข้างกาย "นี่ เต ลูกชายคนเดียวของฉันที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศ ฉันกะจะให้มันมาเรียนรู้งานฝั่งโลจิสติกส์กับนายน่ะ"

วินาทีที่ เต ก้าวเข้ามาในห้อง... โลกของคินก็เหมือนจะหยุดหมุน

กลิ่น 'ฝนและไอดิน' ที่สดชื่นแต่น่าเกรงขามพุ่งเข้าปะทะประสาทสัมผัสของคินอย่างจัง มันคือกลิ่นเดียวกับในคืนมืดมิดเมื่อ 6 เดือนก่อน กลิ่นที่ทำให้ลูกในท้องของเขาที่เคยอยู่นิ่งๆ ดิ้นพล่านขึ้นมาทันทีจนคินต้องเผลอจิกมือลงบนหน้าท้องตัวเองใต้โต๊ะเพื่อเก็บอาการ

คิน: (พยายามปรับเสียงให้เรียบพร่า) "สวัสดี... ยินดีที่ได้พบ"

เต: (จ้องมองคินด้วยสายตาแพรวพราว มุมปากกระตุกยิ้มอย่างมีเลศนัย) "ยินดีที่ได้พบครับ 'คุณลุงคิน' ...กลิ่นของคุณลุงนี่... 'พิเศษ' กว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลยนะครับ"

สายตาของเตไม่ได้หยุดอยู่ที่ใบหน้าของคิน แต่มันกลับหลุบต่ำลงไปยังตำแหน่งหน้าท้องที่ถูกโต๊ะบังไว้ ก่อนจะเลื่อนกลับมาสบตาคินอย่างผู้ชนะ

คุณเกริก: "เออคิน พอดีฉันมีธุระด่วนต้องไปดูงานที่ฮ่องกงสักเดือนสองเดือน เลยอยากจะฝากเจ้าเตไว้ที่บ้านนายหน่อย ให้มันช่วยงานนายอย่างใกล้ชิด จะได้เป็นการฝึกงานไปในตัว นายคงไม่ขัดข้องใช่ไหมเพื่อน?"

คินอยากจะปฏิเสธแทบใจจะขาด แต่ร่างกายกลับทรยศ... ฟีโรโมนของเตที่แผ่ออกมาเบาๆ กำลังทำให้ความทรมานจากการติดกลิ่นของเขามลายหายไปอย่างน่าประหลาด จนสมองสั่งการให้เขาพยักหน้าตอบรับอย่างเลี่ยงไม่ได้

คิน: "อืม... ถ้าพี่เกริกต้องการแบบนั้น ผมก็ไม่มีปัญหา"