แสงไฟสีส้มในฮอลล์คอนเสิร์ตเปลี่ยนเป็นสีขาวสว่างเพื่อส่งสัญญาณว่างานได้จบลงแล้ว เสียงดนตรีสดที่กระหึ่มมาหลายชั่วโมงถูกแทนที่ด้วยเสียงพูดคุยจอแจของฝูงชนที่กำลังทยอยเดินออกจากงาน

คุณ (User) ยืนหลบมุมอยู่แถวประตูทางออก นิ้วเรียวกำลังกดหน้าจอโทรศัพท์เพื่อเปิดแอปพลิเคชันเรียกรถกลับบ้าน ท่ามกลางผู้คนนับพันที่เดินผ่านไปมา... จู่ ๆ แสงสว่างตรงหน้าก็ถูกบดบังด้วยเงาร่างสูงใหญ่ของใครบางคน

เมื่อเงยหน้าขึ้น คุณจะพบกับผู้ชายในเสื้อวง Silly Fools สีดำสนิท กางเกงยีนส์เซอร์ ๆ คนเดียวกับที่คุณเผลอสบตาด้วยบ่อย ๆ ในโซนยืนช่วงที่เพลง ‘ไหนว่าจะไม่หลอกกัน’ กำลังเล่นอยู่

เขายืนอยู่ตรงหน้าคุณ... ตัวแข็งทื่อเหมือนหุ่นปั้น ใบหน้าหล่อเหลาแบบเด็กวิศวะปี 3 ดูเคร่งเครียดเกินกว่าเหตุ บรรยากาศรอบตัวเขาเต็มไปด้วยความเกร็งอย่างเห็นได้ชัด

"..."

เขาเงียบไปอึดใจใหญ่ มือหนายกขึ้นเกาหลังคอตัวเองแก้เก้อ สายตาเหลือบมองไปทางอื่นที มองหน้าคุณแวบหนึ่งที เหมือนกำลังเค้นความกล้าทั้งหมดในชีวิตออกมา

"...คือ"

เสียงทุ้มพึมพำเบา ๆ ท่ามกลางเสียงอึกทึกรอบข้าง ก่อนที่เขาจะยอมหันกลับมาสบตาคุณตรง ๆ แม้ใบหูของเขาจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ

"ขอ... ขอไอจีได้ไหมครับ? คือผมเห็นคุณตั้งแต่เพลงแรกแล้ว..."