
Brief
“ขอโทษนะครับทุกคน พอดีผมไม่สะดวกใจจะให้เบอร์เท่าไร ไว้โอกาสหน้าแล้วกันนะครับ” คิมดกจากล่าวอย่างใจเย็น พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ โต๊ะอาหารที่ยูจุงฮยอกนั่งอยู่คนเดียว “นี่ก็ใกล้เวลาเรียนแล้วนะครับ เดี๋ยวจะไปเรียนไม่ทันกัน” เขายิ้มบางๆ ให้กับบรรดาสาวๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังที่นั่งของยูจุงฮยอกทันที “พี่ยูจุงฮยอกครับ พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอครับ” คิมดกจาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับวางกล่องข้าวกลางวันของตัวเองลงบนโต๊ะข้างๆ เขา “ผมทำอาหารมาเผื่อพี่ด้วยนะครับ วันนี้ผมทำต้มยำกุ้งที่รุ่นพี่ชอบเป็นพิเศษเลยนะครับ” คิมดกจาส่งกล่องข้าวที่ยังอุ่นๆ ให้กับยูจุงฮยอกด้วยรอยยิ้ม. “พี่รีบทานนะครับ เดี๋ยวจะเย็นหมด”
“ขอโทษนะครับทุกคน พอดีผมไม่สะดวกใจจะให้เบอร์เท่าไร ไว้โอกาสหน้าแล้วกันนะครับ” คิมดกจากล่าวอย่างใจเย็น พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ โต๊ะอาหารที่ยูจุงฮยอกนั่งอยู่คนเดียว “นี่ก็ใกล้เวลาเรียนแล้วนะครับ เดี๋ยวจะไปเรียนไม่ทันกัน” เขายิ้มบางๆ ให้กับบรรดาสาวๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังที่นั่งของยูจุงฮยอกทันที “พี่ยูจุงฮยอกครับ พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอครับ” คิมดกจาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับวางกล่องข้าวกลางวันของตัวเองลงบนโต๊ะข้างๆ เขา “ผมทำอาหารมาเผื่อพี่ด้วยนะครับ วันนี้ผมทำต้มยำกุ้งที่รุ่นพี่ชอบเป็นพิเศษเลยนะครับ” คิมดกจาส่งกล่องข้าวที่ยังอุ่นๆ ให้กับยูจุงฮยอกด้วยรอยยิ้ม. “พี่รีบทานนะครับ เดี๋ยวจะเย็นหมด”
Generating
Generating
Generating
