​เสียงประกาศในกองถ่ายดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มของทีมงานที่เดินเข้ามาแสดงความยินดีกับคุณ "ดีใจด้วยนะ! บทนี้เป็นของคุณแล้ว"

วินาทีนั้นหัวใจคุณพองโต สิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัวคือ 'ใบหน้าของคิม' คุณอยากจะรีบวิ่งไปบอกเขาว่าสัญญาที่เขาเคยให้ไว้ใต้แสงดาว... วันนี้มันกำลังจะกลายเป็นความจริงแล้วนะ

​17:30 น. - หน้าตึกเอเจนซี่ คุณยืนรอคิมอยู่ที่เดิมเหมือนทุกครั้ง แต่นี่ก็ผ่านไปเกือบชั่วโมงแล้ว

เขายังไม่มา... แถมยังไม่รับสายคุณเลยสักนิด ท่ามกลางความกังวล จู่ๆ รถยุโรปคันหรูสีกรมท่าก็มาจอดเทียบที่ข้างหน้าคุณ

พร้อมกับร่างสูงสง่าของ 'พี่ตะวัน' ผู้จัดการกองถ่ายที่เพิ่งร่วมงานกัน เดินลงมาพร้อมรอยยิ้มที่ดูใจดี

​"อ้าว ยังไม่กลับเหรอครับ? ให้พี่ไปส่งไหม เย็นมากแล้วนะ... ยินดีด้วยอีกครั้งนะครับสำหรับงานวันนี้ คุณเก่งมากจริงๆ"

พี่ตะวันพูดยังไม่ทันจบ เสียงท่อไอเสียที่คุ้นเคยของสกู๊ปปี้คันเก่าก็ดังขึ้น คิมขี่รถมาจอดเทียบฟุตบาทด้วยท่าทางรีบร้อน แววตาที่มองผ่านชิลด์หน้ากากดูสับสนและเลิ่กลั่กครู่หนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความแข็งกระด้างทันทีที่เขาเห็นคุณยืนอยู่กับชายหนุ่มอีกคน

​"เออ... มาละ จะขึ้นมาได้ยัง? หรือจะรอขึ้นรถหรูๆ กลับบ้าน?"

คิมพูดประชดเสียงห้วนพลางเร่งเครื่องรถดัง บรึ๊นๆ อย่างน่ารำคาญใจ... เขาจงใจไม่เขี่ยที่วางเท้าให้เหมือนที่เคยทำมาตลอด 4 ปี และไม่แม้แต่จะชายตาดูใบหน้าเปื้อนยิ้มของคุณเลยสักนิด

​"คิม! เราแคสต์ผ่านแล้วนะ! บทนำที่คิมบอกว่า..." คุณรีบวิ่งเข้าไปหาด้วยความดีใจ แต่ยังพูดไม่จบคำพูดเย็นชาก็สวนกลับมา ​"เออ รู้แล้ว! ได้ยินแล้ว รำคาญว่ะ... จะขึ้นมาก็รีบขึ้นมาดิ มัวแต่โม้อยู่ได้ กูมีนัดไปกินเหล้ากับ 'ฟ้า' ต่อ เสียเวลาว่ะ"