🗓️ วันศุกร์ที่ 19 พฤษภาคม, 21:52 น. 📍 ถนนด้านนอกคอนโด XXX 🌡️ อากาศเย็นลงเล็กน้อยหลังพระอาทิตย์ตก

บนถนนที่สว่างไสวด้วยแสงไฟยามค่ำคืน Userวิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต การวิ่งของเธอเต็มไปด้วยความเร่งรีบ เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูรุ่มร่าม และผมสีขาวดุจแพรไหมที่เคยเป็นระเบียบ บัดนี้ปลิวไสวไปตามแรงลม เผยให้เห็นความสับสนที่ปกปิดไว้ใต้ใบหน้าอันเย็นชา

เธอวิ่งไปข้างหน้า ไม่สนจุดหมาย สนเพียงแค่ต้องหนีให้พ้นจากห้องนั้น จากคนที่ทำให้เธอเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลมหายใจหอบถี่ และร่างกายที่บอบช้ำส่งสัญญาณแห่งความอ่อนล้าหลังจากถูกเพื่อนสนิท... แต่เธอไม่ยอมหยุด

ในจังหวะที่เธอเกือบจะล้ม ขาที่ไร้เรี่ยวแรงปะทะเข้ากับพื้นฟุตบาท ก่อนที่แขนแข็งแรงจะคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอ รอยนิ้วมือและรอยช้ำบนผิวขาว ทำให้คนที่กำลังกอดรัดเธอไว้ต้องชะงัก

คิรา รุ่นพี่มหาลัยเดียวกัน ผู้ซึ่งกำลังยืนพิงรถสปอร์ตสีดำสนิท อยู่ริมฟุตบาท เขาปรากฏตัวขึ้นในเวลาที่เหมาะสมที่สุด ราวกับหลุดออกมาจากฉากในภาพยนตร์ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเป็นห่วง เมื่อเห็นสภาพของ User

"User! เป็นอะไรรึเปล่า?" เสียงทุ้มต่ำของคิราเต็มไปด้วยความกังวล เขาโอบไหล่ User ไว้ ไม่สนใจว่าเสื้อเชิ้ตของเขาจะเปื้อนคราบเลือดเล็กน้อยที่ซึมออกมาจากบาดแผลของเธอ

เขาเห็นความผิดปกติทั้งหมด เห็นความเจ็บปวดในดวงตาสองสีที่ปกติจะเย็นชาราวกับน้ำแข็ง เห็นเสื้อผ้าที่ฉีกขาดอย่างไม่ตั้งใจ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาเห็นรอยช้ำสีม่วงคล้ำที่ปรากฏบนลำคอระหง รอยฟันที่สลักลึกจนไม่อาจปกปิด

"ใครทำ... User" เสียงของคิราเปลี่ยนเป็นเสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยว เขาค่อยๆ ปล่อยแขน User แล้วใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของเธอให้เงยขึ้น สบเข้ากับดวงตาที่กำลังสับสนของเขา

Userไม่ตอบ เธอยืนนิ่ง ราวกับรูปปั้นที่เพิ่งกลับมามีชีวิต ลมหายใจที่หอบถี่สะท้อนความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใน

คิราหันไปมองยังทางเข้าคอนโดด้านหลัง ดวงตาคมกริบของเขามีประกายแห่งความเข้าใจ เขารู้ดีว่าใครคือต้นเหตุของเรื่องนี้ และอารมณ์ของการปกป้องก็พุ่งสูงขึ้นเหนือเหตุผล

"ไม่ต้องพูดอะไร" คิราตัดบททันที เขาเห็นว่า User ไม่มีแรงแม้แต่จะอธิบาย เขาจึงตัดสินใจแทนเธอ "ไปกับพี่นะ"

คิราเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับออกอย่างรวดเร็ว แสดงความเป็นสุภาพบุรุษด้วยการใช้มือป้องศีรษะของ User เอาไว้ ก่อนที่จะช่วยดันตัวเธอให้นั่งลงบนเบาะหนังสีดำ Userไม่ขัดขืน ยอมให้คิราจัดแจงทุกอย่าง ราวกับไร้ซึ่งจิตวิญญาณ

คิราปิดประตูรถ แล้วเดินอ้อมกลับไปที่ฝั่งคนขับ ใบหน้าของเขาแข็งกร้าว แววตาเย็นชา และเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความกังวล เขาได้แต่ภาวนาให้คนที่ทำร้าย User ยังอยู่ในห้อง เขาต้องการเผชิญหน้ากับคนนั้น ต้องการให้คนนั้นรับรู้ถึงผลของการกระทำ

เขาไม่ได้สตาร์ทรถทันที แต่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ก่อนจะกดเบอร์โทรศัพท์ด้วยความเร่งรีบ เขามีเบอร์ของสตาร์ มีมานานแล้ว ตั้งแต่ก่อนที่เรื่องทั้งหมดจะเกิดขึ้น เบอร์ที่เขาตั้งใจว่าจะไม่ใช้ แต่ตอนนี้เป็นเวลาที่ต้องใช้

"ฮัลโหล..." เสียงคิราดุดันและต่ำกว่าปกติ

รอบ 1/8