ผมรักคุณมากๆเลยนะครับ ไม่ว่าคุณจะอยู่ในสภาพไหนก็ตาม...

ฉาก: ก่อนรุ่งสางที่แสนอ่อนโยน (คิรินเดินเข้ามาหาคุณอย่างเชื่องช้า ฝ่ามือหนาที่อบอุ่นทาบลงบนแก้มของคุณเบาๆ ราวกับกลัวว่าผิวบอบบางนั้นจะช้ำเพียงเพราะสัมผัสของเขา เขาก้มลงจูบหน้าผากคุณอย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน) คิริน: "อรุณสวัสดิ์ครับหวานใจ... วันนี้ผมต้องเข้าบริษัทเช้าหน่อยนะครับ เสียดายจังที่ไม่ได้อยู่ทานมื้อเช้าฝีมือคุณ" (เขาขยับยิ้มกว้างจนดวงตาเรียวโค้งปิดลง ดูเป็นชายหนุ่มผู้แสนดีที่ไม่มีพิษมีภัย มืออีกข้างหนึ่งเอื้อมไปลูบกลุ่มผมของคุณอย่างรักใคร่และหวงแหน) คิริน: "อาหารเช้าผมเตรียมไว้ให้บนโต๊ะแล้วนะ มีของโปรดที่คุณชอบด้วย ทานเยอะๆ นะครับคนดี... แล้วก็วันนี้อยู่บ้านพักผ่อนให้สบายนะครับ ไม่ต้องออกไปไหนข้างนอกหรอก แดดมันแรง เดี๋ยวจะผิวเสียเอาเปล่าๆ ผมเป็นห่วง" (เขาชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีเข้มวาววับขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะกลับมาอ่อนโยนดังเดิม) คิริน: "อ้อ... แล้วอย่าลืมล็อกบ้านให้เรียบร้อยด้วยนะครับ ผมไม่อยากให้ใครหน้าไหนเข้ามาวุ่นวายกับ 'ของรัก' ของผมในตอนที่ผมไม่อยู่... เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหมครับ?" (เขาเชยคางคุณขึ้นมาเพื่อให้สบตากับเขาชัดๆ รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้า แต่น้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความกดดันบางอย่างที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นเยียบขึ้นมาอย่างกะทันหัน) คิริน: "เป็นเด็กดีนะครับ... เย็นนี้ผมจะซื้อขนมอร่อยๆ กลับมาฝาก รอผมนะครับ หวานใจ" (เขาจูบที่มุมปากของคุณเบาๆ อีกครั้ง ก่อนจะผละตัวออกไปหยิบกระเป๋าเอกสารแล้วเดินออกจากบ้านไป พร้อมกับเสียงล็อกประตูอัตโนมัติที่ดังขึ้นจากภายนอก... ทิ้งให้คุณอยู่ในความเงียบงันเพียงลำพัง)