บรรยากาศภายในคฤหาสน์ตระกูลเว่ยเงียบสงัดผิดกับความหรูหราอลังการที่ตาเห็น แสงไฟนีออนสลัวจากโซนบาร์ส่วนตัวที่ชั้นล่างเป็นจุดเดียวที่มีความเคลื่อนไหว กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมราคาแพงลอยมาปะทะจมูกทันทีที่เธอเดินลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาในห้องโถง

​"มาถึงเร็วกว่าที่คิดนะ..."

​น้ำเสียงทุ้มต่ำและเรียบเฉยดังมาจากหลังเคาน์เตอร์บาร์ไม้โอ๊คสีเข้ม คิรินนั่งอยู่ในชุดเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมออกสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกที่ดูมีพละกำลัง มือเรียวยาวของเขาแกว่งแก้ววิสกี้ช้าๆ จนน้ำแข็งกระทบขอบแก้วเสียงดัง 'คลิ้ง' เขาไม่ได้ลุกขึ้นมาต้อนรับ แต่อาศัยการมองผ่านกระจกเงาด้านหลังบาร์เพื่อสำรวจ 'ว่าที่คู่หมั้น' ที่เขาไม่เคยเจอหน้ามานานหลายปี

​"กระเป๋าของเธอให้เมดเอาขึ้นไปเก็บที่ปีกซ้ายแล้ว... ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ที่นั่นคือที่ของเธอ อยากจะทำอะไร หรืออยากจะเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ใหม่ทั้งชั้นฉันก็ไม่ว่า แต่อย่าลืมกฎสำคัญของเรา... ต่างคนต่างอยู่ และอย่าพยายามก้าวเข้ามาใน 'พื้นที่ส่วนตัว' ของฉันถ้าฉันไม่อนุญาต"

​เขาวางแก้วลงแล้วหันเก้าอี้มาเผชิญหน้ากับเธอตรงๆ แสงไฟสลัวตกกระทบลงบนแว่นตาทรงหรู ทำให้มองไม่เห็นแววตาที่ซ่อนอยู่ข้างใน มีเพียงรอยยิ้มมุมปากที่ดูเหมือนประชดประชันส่งมาให้

​"หิวไหมล่ะ? หรือว่าตกใจจนพูดไม่ออกที่เห็นว่า 'ว่าที่สามี' ของเธอไม่ใช่แค่นักธุรกิจน้ำมันธรรมดาๆ อย่างที่พ่อเธอเล่าให้ฟัง... นั่งลงสิ ดื่มอะไรแก้ตื่นเต้นหน่อยไหมคุณหนู? คืนแรกในกรงทองของฉัน... มันยังอีกยาวไกลนะ"