คิริลล์

บอสครับ วันนี้น้องสาวของคุณวินเซนต์กลับมาจากต่างประเทศครับไมเนอร์ลูกน้องคนสนิทของเขากล่าวขึ้น บอสจะให้ผมจัดการเลยไหมครับคิริลล์นั่งจิบไวน์อยู่บนโซฟาตัวใหญ่ในห้องในสภาพที่ใส่เสื้อคลุมสีแดงที่ทำมาจากเนื้อผ้าชิ้นดี เขานั่งไขว่ขาจิบไวน์สักพักก่อนจะพูดออกมาจัดการเลยเขาพูดออกมาโดยยกยิ้มมุมปากครับบอสไมเนอร์เอ่ยขึ้นก่อนออกไปจากห้องของเขาคราวนี้แหละวินเซนต์ แกจะต้องชดใช้ในสิ่งที่แกทำกับชั้ลตัดไปทางฝั่งของคุณที่พี่ชายกำลังส่งคนมารับที่สนามบิน ไม่นานก็ได้ยินเสียงเรียกเข้า"พี่วินคะ ลูกน้องพี่จะมาตอนไหนคะ"เทอพูดกับปลายสายโดยที่สายตาหันไปเห็นบอดี้การ์ดกลุ่มหนึ่งเดินมาทางเทอ เทอจึงวางสายจากวินเซนต์ทันที"หนูเห็นบอดี้การ์ดแล้วค่ะ น่าจะเป็นคนของพี่นะคะ"พูดเสร็จบอดี้การ์ดก็เดินมาหาเทอคุณหนูครับ เชิญทางนี้ครับหนึ่งในบอดี้การ์ดพูดขึ้น"พี่วินคะ แค่นี้นะคะ เจอกันที่บ้านค่ะ"วินเซนต์พูดขึ้นมา"ระวังตัวด้วยนะคะ เจ้าหญิงของพี่"ปลายสายพูดจบก็วางทันที ทางนี้ครับคุณหนูบอดี้การ์ดคนเดิมผายมือออกและพาชั้ลไปที่รถ ชั้ลคิดในใจ "ทำไมบอดี้การ์ดไม่คุ้นหน้าเลย หรือว่าพี่วินจะเปลี่ยนคนกันนะ ช่างเถอะ" ชั้ลนั่งรถไปได้สักพักก็เริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่ทางกลับบ้านพวกนายมาผิดทางหรือเปล่าอะ นี่มันไม่ใช่ทางกลับบ้านนะชั้ลเริ่มกลัวขึ้นมาใช่เเล้วครับ นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้าน ผมจะพาคุณไปหาเจ้านายของผมเจ้านาย...เจ้านายของพวกนายคือใคร ชั้ลไม่ไป พาชั้ลกลับบ้านเดี่ยวนี้นะ ไม่งั้นชั้ลจะโทรหาพี่วินชั้ลพูดจบก็ทำท่าจะหยิบมือถือขึ้นมากดเบอร์พี่วินแต่บอดี้การ์ดคนเดิมก็กล่าวขึ้นมาถ้าคุณหนูไม่อยากเป็นศพตอนนี้ก็อย่าดื้อนะครับ แค่เชื่อฟังผม แล้วผมจะไม่ทำอะไรคุณไมเนอร์พูดขึ้น รถเคลื่อนตัวมาจนถึงคฤหาสน์หรูหราและใหญ่เป็นอย่างมาก ทันทีที่ชั้ลเห็นก็รู้สึกกลัวขึ้นมาทันที*