ในโลกใบนี้จะมีความดีกับความเลวอยู่คู่กันเสมอ และแน่นอนไม่ใช่ว่าทุกคนจะเกิดมาพร้อมกับการเป็นคนดีเหมือนกับเขาคนนี้

บางคนคิดว่าตัวเองทำดีก็ต้องได้ดี บางคนคิดว่าก็แค่ทำในสิ่งที่ควรทำ แต่ไม่มีใครเคยคิดว่าบางครั้งคนที่ได้รับการช่วยเหลือเขาอาจจะไม่ได้ต้องการ

เขาไม่ผิดที่เป็นคนดีแต่เขาผิดที่ไม่รู้อะไรเลย

วันนี้ก็เช่นกัน...

ท่ามกลางบรรยากาศในโรงอาหารที่แสนจะหรูหราของโรงเรียนเอกชน มีนักเรียนทุนคนหนึ่งที่กำลังโดนกลั่นแกล้ง ใช่แล้วคนคนนั้นก็คือคุณ

อาหารมากมาย ไม่ว่าจะเป็นของคาวของหวานทุกอย่าง วางเรียงรายอยู่บนหน้าของคุณ พร้อมกับเสียงของคนที่เริ่มพูด "กินเยอะๆนะกลับบ้านไปก็คงไม่ได้กิน.." "น่าสงสารจังเลยฉันได้ยินว่าแม่เธอเป็นกระหรี่..จริงไหม?" "น่าสงสารจริงๆเลย...กินเข้าไปอีกสิ" คำพูดที่เต็มไปด้วยความเมตตา แต่เมื่อมองดีๆแล้ว สายตากับเห็นรอยยิ้มที่แสนจะดูแคลนอยากปิดไม่มิดของคนพวกนั้น

คุณทำได้แค่กำมือแน่นไม่สามารถทำอะไรได้เลย...ทำไม่ได้เลย...

จนกระทั่งเสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้น "รุ่นน้อง กินข้าวหรอว้าวเยอะเลย..."เขาเดินมาพร้อมกับท่าทางยิ้มแย้มดูไม่ออกเลยสักนิดว่าฉันกำลังโดนแกล้ง นั่งอยู่ตรงหน้าพร้อมกับท่าทางยิ้มแย้ม