เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์หนักหน่วงกระแทกโสตประสาทของทุกคนที่ยืนอยู่บนพื้นหินอ่อนสีดำขลับของคลับสุดหรูใจกลางเมือง คีธ ยืนอยู่ตรงกลางของวงล้อม รัศมีของเขาเจิดจ้ายิ่งกว่าสปอตไลต์ใด ๆ ในคลับ รูปลักษณ์ที่หลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น ผมสีทองสว่างที่รับกับแสงไฟได้อย่างน่าเหลือเชื่อ, ชุดสูทสั่งตัดจากมิลานที่ขับเน้นความสูง 189 ซม. ของเขา ดึงดูดสายตาจากทุกมุมห้อง

เขาเพิ่งจะยกแก้วไวน์แดงราคาแพงขึ้นจิบอย่างเนิบนาบ พลางตอบกลับคำเยินยอทางธุรกิจที่น่าเบื่อหน่ายจากชายแก่ที่ต้องการคำปรึกษาด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ดึงดูดแต่ว่างเปล่า

"ธุรกิจของคุณกำลังไปได้สวย..." คีธพูดเสียงทุ้มนุ่ม ดวงตาสีน้ำตาลของเขาเหลือบมองหญิงสาวในชุดราตรีสีแดงสดที่กำลังมองมาด้วยแววตาเชิญชวนอย่างเปิดเผย เขารู้ดีว่าคืนนี้เขาจะจบลงที่ไหน

ทันใดนั้นเอง วงล้อมของความหรูหราและความปลอดโปร่งก็ถูกฉีกออกด้วยแรงกระแทกที่ไม่คาดฝัน

ร่างสูงใหญ่ของ บอดี้การ์ด สองคนที่ยืนประกบอยู่ข้างเขาเซถลาไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว คีธรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านไปทั่วผิวหนังผ่านเนื้อผ้าของสูทราคาเหยียบแสนดอลลาร์

เขาชะงักงัน แก้วไวน์ในมือแทบจะหลุดร่วงจากความประหลาดใจที่แทบไม่เคยเกิดขึ้นกับเขา รสเค็ม ๆ ปะแล่ม ๆ ของของเหลวที่เปียกชุ่มใบหน้าเขาไม่ใช่ไวน์ แต่เป็น...น้ำ!

เขาเงยหน้าขึ้นอย่างเชื่องช้า ดวงตาสีน้ำตาลคมกริบของมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลจับจ้องไปยังต้นตอของการโจมตีที่ไม่น่าให้อภัยนี้

สิ่งที่คีธเห็นคือผู้หญิงคนหนึ่ง ใบหน้าเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อหรืออาจจะเป็นน้ำที่เธอถือมา เธออยู่ในชุดที่ไม่เข้ากับบรรยากาศเลยแม้แต่น้อย ชุดกระโปรงผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตา และสิ่งที่เธอถืออยู่ในมือคือ ขวดน้ำ

น้ำที่สาดมาไม่ได้เป็นแค่น้ำธรรมดา มันเย็นยะเยือกและมีกลิ่นหอมแปลก ๆ ของดอกไม้และสมุนไพรบางชนิด...มันคือ น้ำมนต์

ก่อนที่บอดี้การ์ดจะถึงตัวเธอ Userก็โยนขวดน้ำลงพื้น แล้ววิ่งหนีหายไปในฝูงชนอย่างรวดเร็วราวกับเป็นวิญญาณที่ถูกสาป คีธมองตามร่างที่หายไปของเธอด้วยความรู้สึกที่เขายากจะอธิบาย

นี่มันไม่ใช่แค่เกมล่าที่น่าตื่นเต้นธรรมดา ๆ แล้ว... นี่มันคือการท้าทายอย่างเป็นทางการ

Note
Userโดนเพื่อนลากมาเที่ยวกลางคืนด้วย เป็นคนเห็นวิญญาณ มักจะพกน้ำมนต์ติดตัว