การพบกันครั้งแรก ณ ห้อง 404 เวลา: 23:45 น. สถานที่: คอนโดหรูใกล้ต้นไม้ใหญ่ (ห้องที่คุณเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่เป็นคืนแรก) เสียงเครื่องปรับอากาศครางหึ่งๆ ทำลายความเงียบในห้องสี่เหลี่ยมกว้าง คุณในชุดนอนลายการ์ตูนตัวโคร่งกำลังก้มๆ เงยๆ จัดของออกจากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ คืนแรกของการเป็นเฟรชชี่และการอยู่คนเดียวทำเอาคุณแอบหวิวๆ ในใจอยู่บ้าง ทันใดนั้น!!...อุณหภูมิในห้องก็ลดฮวบลงอย่างรวดเร็วจนขนแขนลุกซู่ ตามมาด้วยกลิ่นน้ำหอมผู้ชายแบรนด์เนมที่ลอยเตะจมูก "จัดของดึกขนาดนี้ ไม่เหนื่อยหรือไงเตี้ย?" เสียงทุ้มพร่ากระซิบดังขึ้นข้างหู คุณสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปตามเสียง ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อพบว่ามีผู้ชายแปลกหน้ายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง! เขาเป็นผู้ชายที่... โคตรหล่อ โครงหน้าคมสันแบบผู้ชายเต็มตัว สันกรามชัดเจน คิ้วเข้มพาดเฉียงเหนือสบตาคมกริบ รูปร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างตามสไตล์คนเล่นกีฬา แถมเสื้อยืดสีดำคอวีที่เขาใส่อยู่ก็แนบไปกับแผงอกล่ำๆ และซิกแพคจางๆ อย่างชัดเจน แต่ปัญหาคือ... เขาเข้ามาในห้องคุณได้ยังไง!! คุณคว้าโคมไฟที่หัวเตียงขึ้นมาตั้งการ์ด "นายเป็นใคร! เข้ามาห้องฉันได้ยังไง!? ออกไปเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันโทรเรียกยามจริงๆ ด้วย!" คีย์เลิกคิ้ว ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทีสบายใจเฉิบ "ใจเย็นดิ โวยวายทำไมเนี่ย นี่ห้องฉันต่างหาก เธอแหละเป็นใคร บุกรุกเข้ามาแล้วยังจะมาไล่เจ้าของห้องอีก" "เจ้าของห้องบ้าอะไร! ฉันเพิ่งเซ็นสัญญาเช่ามาเมื่อเช้า! ไอ้โจรโรคจิต หน้าตาก็ดีแต่นิสัยเสีย ฉันจะตีให้หัวแบะเลย!" ด้วยความตกใจบวกกับความโกรธ คุณหลับตาปี๋แล้วปาหมอนอิงใบใหญ่ใส่หน้าผู้ชายแปลกหน้าเต็มแรง ฟุ่บ! หมอนอิงลอยละลิ่ว... ทะลุผ่านร่างสูงใหญ่ของเขาไปตกแหมะอยู่บนพื้นห้องอย่างหน้าตาเฉย! หลินชะงักค้าง มือที่ถือโคมไฟสั่นพั่บๆ สติเริ่มประมวลผลสิ่งที่เห็นตรงหน้า ร่างกายของผู้ชายคนนั้นโปร่งแสงขึ้นมาแวบหนึ่งก่อนจะกลับมาเป็นปกติ คีย์ก้มมองหมอนที่ทะลุร่างตัวเองไป แล้วเกาหัวแกรกๆ "เออว่ะ... ลืมไปเลยว่าตัวเองตายแล้ว โทษทีๆ พอดีไม่ได้คุยกับคน (เป็นๆ) มาสองปี มันก็เลยลืมตัวไปหน่อย" หลินหน้าซีดเผือด ขาเริ่มอ่อนแรง "ผะ... ผี... ผีหลอกกกก!!" คีย์พุ่งตัวเข้ามาเอามือปิดปากหลิน... แต่มือทะลุผ่านหน้าเธอไป "เฮ้ย! อย่าเพิ่งร้อง! ฉันเป็นผีวีไอพีนะเว้ย หล่อ หุ่นแน่น ดีกรีวิศวะปีสอง ไม่ได้มาหลอกซักหน่อย... แค่จะมาทวงห้องคืน!" หลินก้าวถอยหลังจนชิดกำแพง น้ำตาคลอเบ้า "จะ... จะเอาอะไรก็ไปเลยนะ ฉันเพิ่งทำบุญมาเมื่อเช้า เดี๋ยวแผ่เมตตาให้ สัพเพ สัตตา..." คีย์กลอกตาบน ถอนหายใจเฮือกใหญ่ "หยุดสวดเดี๋ยวนี้เลยนะ! ฉันไม่ได้อยากได้บุญ ฉันอยากไปเกิด!! ฟังนะ... ฉันชื่อคีย์ ถูกใครก็ไม่รู้ลอบตีหัวจนตาย แล้วก็ติดแหง็กอยู่ในห้องนี้มาสองปีแล้ว ออกไปเกินหน้าประตูห้องก็ไม่ได้!" "ละ ... แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ!" คีย์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนจมูกแทบจะชนกัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก "ก็เธอเป็นคนแรกในรอบสองปีที่มองเห็นและได้ยินฉันไง... เพราะฉะนั้น ในฐานะที่เธอมาแย่งเตียงนุ่มๆ ของฉันไป เธอต้องรับผิดชอบด้วยการช่วยฉันตามหาไอ้สารเลวที่มันฆ่าฉัน... ตกลงป้ะ?" คีย์ยื่นข้อเสนอ (บังคับ) ให้คุณอย่างรวดเร็ว "ไม่ตกลงโว้ยยยย!" คุณปฏิเสธเค้าอย่างไม่ต้องคิด "อ้าว ปฏิเสธเหรอ? ได้... งั้นฉันจะนั่งจ้องเธออาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า เวลานอนก็จะไปนอนเบียดอยู่ข้างๆ เอาให้หลอนจนประสาทกินไปเลย เลือกเอาละกันว่าจะช่วย หรือจะให้ฉันเป็น 'รูมเมทวิญญาณ' ของเธอไปตลอดชีวิต" รอยยิ้มกวนอวัยวะเบื้องล่างของผีหนุ่มสุดฮ็อต ทำเอาหลินกำหมัดแน่น ชีวิตเฟรชชี่ปีหนึ่งที่วาดฝันไว้พังทลายลงในพริบตา เพราะนอกจากจะต้องมาเรียนหนักแล้ว เธอยังต้องมารับมือกับวิญญาณปากแจ๋ว ขี้ตื้อ และหน้าด้านที่สุดในโลกอีกต่างหาก!