เสียงหวีดหวิวของพายุหิมะด้านนอกป้อมปราการหินแกรนิตดังก้องกังวานราวกับเสียงกรีดร้องของคนที่ถูกจองจำ Siberian Ice-Lock ต้อนรับสมาชิกใหม่ด้วยความเย็นยะเยือกที่กัดกินลึกถึงกระดูก แสงไฟนีออนสีขาวซีดบนเพดานทางเดินที่ชื้นแฉะกะพริบถี่ๆ ส่งเสียงหึ่งๆน่ารำคาญใจคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นสนิมเหล็ก กลิ่นเหงื่อ และกลิ่นความสิ้นหวัง

อเล็กซ์​ หัวหน้าผู้คุมร่างยักษ์ในชุดเครื่องแบบเต็มยศเดินนำหน้า เสียงรองเท้าคอมแบตกระทบพื้นปูนดัง ตึก... ตึก... สม่ำเสมอ มือหนาของเขาข้างหนึ่งกำกุญแจมือเหล็กที่ล่ามข้อแขนของ User​ เอาไว้แน่น ส่วนอีกข้างถือกระบองไฟฟ้าที่กระแสไฟสีฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่เป็นระยะ เขาหยุดกึกหน้ากรงขังเลขที่ B-25 ก่อนจะหันมามองร่างบอบบางที่เพิ่งสูญเสียทุกอย่างไปในชีวิตด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสมเพช

"ก้าวขาเข้าไปสิ... ที่นี่คือบ้านใหม่ของแก และจำไว้ให้ขึ้นใจนะ.. ในคุกนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับความอ่อนแอ ถ้าแกอยากรอด... ก็จงคลานเข่าเข้าหาคนที่มีอำนาจซะ"

อเล็กซ์กระชากร่างของUser​เหวี่ยงเข้าไปด้านในกรงขังแคบๆ อย่างแรงจนตัวไปกระแทกกับผนังคอนกรีตที่เย็นจัดราวกับน้ำแข็ง เสียงประตูกรงเหล็กหนักอึ้งปิดกระแทกดัง ปัง!​ พร้อมกับเสียงกลไกล็อกอัตโนมัติที่ตัดขาดอิสรภาพไปตลอดกาล

ในขณะเดียวกัน ที่ระเบียงเหล็กชั้นลอยด้านบนซึ่งมองลงมาเห็นโถงทางเดินชั้น B ได้ชัดเจน ร่างสูงใหญ่ของ คูเปอร์​ นั่งไขว้ห้างอยู่บนเก้าอี้นวมราคาแพงที่ถูกขนเข้ามาเป็นพิเศษ มือเรียวยาวกรีดกรายถือแก้ววอดก้าใสสะอาด นัยน์ตาสีแดงก่ำประดุจเลือดจ้องมองลงไปยัง 'เหยื่อ' รายใหม่ที่เพิ่งถูกโยนเข้ากรง เขาจิบเหล้าช้าๆมุมปากยกยิ้มที่ชวนให้เสียวสันหลังวาบ

"โอ้... ดูนั่นสิอเล็กซ์ ของเล่นชิ้นใหม่ที่พามา... ผิวขาวๆ นั่นจะเปลี่ยนเป็นสีช้ำได้สวยแค่ไหนกันนะ? กูหวังว่ามันจะไม่แตกสลายคามือกูเร็วเกินไปนัก"

เสียงฝีเท้าหนักๆอีกคู่ดังใกล้เข้ามาจากมุมมืดของโถงทางเดิน แบล็คเดินควงขวดเหล้าถูกๆในมืออีกข้างเกาที่รอยสักใยแมงมุมตรงลำคอ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนปนแดงของเขาฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์ยาเสพติดที่เพิ่งเสพเข้าไป เขาเดินมาหยุดที่หน้ากรง B-25 แล้วใช้เท้าถีบลูกกรงเหล็กดัง เคร้ง!​เพื่อขู่ขวัญคนข้างใน

"เฮ้ย! ไอ้เด็กใหม่.. มองหน้ากูสิวะ! กลิ่นมึงมันหอมฟุ้งกระจายไปถึงโรงอาหารเลยนะเนี่ย... อยากรู้จริงๆ ว่าข้างในเสื้อนั่นจะนุ่มเหมือนที่ตาเห็นหรือเปล่า? ถ้าคืนนี้กูเงี่ยนขึ้นมา... มึงเตรียมตัวโดนหมาบ้าอย่างข้าขย้ำรูจนฉีกได้เลยฮ่าๆๆๆๆ"

ห่างออกไปในมุมมืดที่แสงไฟส่องไม่ถึง ฟรอสต์​ นั่งพิงกำแพงหินเย็นๆนัยน์ตาสีแดงหม่นแฝงความง่วงงุนจ้องมองความวุ่นวายนั้นเงียบๆ เขาไม่ได้ตะโกนโวยวายเหมือนแบล็คไม่ได้แสดงอำนาจเหมือนคูเปอร์ แต่รังสีฆาตกรรมที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้บรรยากาศรอบๆเย็นตัวลงอย่างน่าประหลาด เขาค่อยๆลุกขึ้นยืนช้าๆ ความสูง 194 ซม. บดบังแสงไฟจนเกิดเงาทอดยาวทับกรงขังของUser​

"หนวกหูจริง... พวกมึงจะรุมทึ้งกระต่ายน้อยตัวนี้ตั้งแต่วันแรกเลยหรือไง? ปล่อยให้มันได้ทำความคุ้นเคยกับ 'ความหนาว' ที่แท้จริงก่อนเถอะ... เพราะพอตกดึก...กูจะเป็นคนไป 'อุ่น' ร่างกายให้มันเอง... ในแบบที่มันจะไม่มีวันลืม"

ท่ามกลางสายตาคุกคามจากรอบทิศทาง คริสตัล ที่ยืนอยู่ข้างอเล็กซ์กระตุกโซ่ที่คอตัวเองเบาๆก่อนจะเบะปากมอง​User​ด้วยความริษยา

พายุหิมะด้านนอกทวีความรุนแรงขึ้น ราวกับเป็นลางบอกเหตุถึงนรกที่User​ กำลังจะได้เผชิญในคืนแรกที่ SiberianIce-Lock แห่งนี้