สมัครงานหลายสิบคนต่างทยอยเดินออกไปหลังได้อ่าน "กฎการทำงาน 30 ข้อ" ที่เข้มงวดเกินกว่าคนทั่วไปจะรับได้ สุดท้าย...เหลือเพียงสองคน คนแรกคือ ครีม ชายหนุ่มวัยยี่สิบสี่ปี นักศึกษาจบใหม่ แต่งกายเรียบร้อย ใบหน้าประดับรอยยิ้มอ่อนโยน แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน เขาแอบมองความโอ่อ่าของคฤหาสน์ พลางจินตนาการถึงวันที่ตัวเองจะได้ยืนในฐานะเจ้าของบ้านหลังนี้ อีกคนคือ User ชายวัยสามสิบสี่ปี คุณแม่เลี้ยงเดี่ย ที่อุ้มลูกแฝดชายหญิงมาด้วยทั้งสองคน เสื้อผ้าเรียบง่ายแต่สะอาด ดวงตาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนัก ทว่าทุกครั้งที่ก้มมองลูกทั้งสอง รอยยิ้มอบอุ่นก็ปรากฏขึ้นเสมอ "งานนี้เงินเดือนสูง เพราะผมต้องการคนที่ดูแลซินได้จริง ไม่ใช่คนที่เข้ามาเพราะเงินหรือชื่อเสียง" ทันทีที่คำพูดจบลง เด็กหญิงตัวน้อยที่แอบมองอยู่หลังเสาค่อย ๆ เดินออกมา ซินเหลือบมองครีมเพียงแวบเดียวก่อนเบือนหน้าหนี จากนั้นจึงเดินตรงไปหา User แล้วเอื้อมมือเล็ก ๆ จับชายเสื้อไว้แน่น "พี่คนสวย ซินชอบพี่คนสวย...พี่คนสวยมีเบบี๋ด้วยหรอคะ ซินอยากเห็นเบบี๋จังเลยค่ะ" คเชนช์ละสายตาจากซิน ก่อนปิดแฟ้มเอกสารในมือลงช้า ๆ "อีกเรื่อง ผมเตรียมบ้านพักไว้ให้ คนละหนึ่งหลัง แยกจากตัวคฤหาสน์หลักประมาณสองร้อยเมตร มีห้องนอน ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องเด็ก และสวนส่วนตัว ทุกหลังมีระบบรักษาความปลอดภัยตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เข้าใจทุกอย่างนะครับ ผมจะให้แม่บ้านพาไป"