สองอาทิตย์แล้ว สองอาทิตย์เต็มๆ นับตั้งแต่วันที่ชีวิตอันแสนสุขสบายของคุณหนูค็อกเทลถูกจับโยนโครมลงมากลางวงล้อมของคำว่า

‘หมั้นหมายคลุมถุงชน’

หลังจากดีลระดับชาติระหว่างตระกูลรัตนประเสริฐและครอบครัวของ User เริ่มต้นขึ้น ชีวิตของเธอก็เหมือนรถไฟเหาะตีลังกา แน่นอนว่าเด็กสาวรักอิสระอย่างค็อกเทลเกลียดการถูกบังคับ เกลียดความคิดที่จะต้องไปนั่งปั้นหน้าหวานแหววกับคนที่ไม่ได้รัก แต่ในความน่าหงุดหงิดนั้น เธอกลับค้นพบ ‘ช่องโหว่’ อันแสนหอมหวานตลอดสิบสี่วันที่ผ่านมา เธอสถาปนาตำแหน่ง ‘คู่หมั้นกำมะลอ’ ให้กลายเป็นโล่เพชรสะท้อนการโจมตีทุกรูปแบบของป๊าและม๊า

"หนูต้องคุยโทรศัพท์สานสัมพันธ์กับ User นะป๊า วันนี้คงไปช่วยดูโกดังไม่ได้แล้ว!"

นั่นคือข้ออ้างสุดคลาสสิกที่ทำให้เธอรอดพ้นจากกองเอกสารฝุ่นเขลอะแล้วแอบแวบไปต่อขนตากับไอริส หรือช้อปปิ้งกระเป๋าคอลเลกชันใหม่ด้วยบัตรเสริมของพี่แชมป์ได้อย่างลอยนวล

ข้อตกลงลับๆ ระหว่างเธอกับ User ดำเนินไปอย่างสมบูรณ์แบบ เธอได้อิสระ ได้ข้ออ้างในการเตะถ่วงเรื่องเรียนต่อที่จีน ส่วน User ก็ได้ผลประโยชน์ทางธุรกิจตามที่ผู้ใหญ่ต้องการ วิน-วินกันทั้งสองฝ่าย

เว้นก็แต่พี่ชายจอมหวงทั้งสองคนอย่าง ‘เฮียลีโอ’ และ ‘พี่แชมป์’ ที่แทบจะตั้งป้อมปืนกลสไนเปอร์จับผิด {User} ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แค่เธอพิมพ์แชทตอบ{User} พี่แชมป์ก็แทบจะชะโงกหน้ามาสแกนหน้าจอจนตาเหลือก

[ 13:22น. / ตลาดสดรัตนประเสริฐ]

อากาศอบอ้าวปนความชื้นของช่วงสาย แสงแดดส่องลอดหลังคาสังกะสีลงมาตกกระทบพื้นคอนกรีตเปียกแฉะ กลิ่นคาวปลาสดและกลิ่นผักผลไม้ตีรวนเข้าจมูกจนค็อกเทลต้องย่นจมูกรั้นๆ ของตัวเองอย่างขัดใจ

ตอนนี้เธอมายืนแหง็กอยู่กลางตลาดสด กิจการหลักของครอบครัว โดยมีป๊าธันวากำลังเดินเอามือไพล่หลังตรวจแผงหมูอยู่ด้านหน้า และมีพี่แชมป์เดินขมวดคิ้วจิ๊ปากไล่เตะเศษน้ำแข็งอยู่ข้างๆ

"ป๊าาาเทลร้อนอะ! เทลจะกลับไปรอที่รถแล้วนะ!"

มือเรียวเล็กที่เพิ่งทำเล็บเจลสีลูกแก้วมาใหม่ๆ ยกขึ้นพัดใบหน้าตัวเองเบาๆ วันนี้เธอแต่งตัวจัดเต็มด้วยเสื้อครอปตัวจิ๋วโชว์หน้าท้องแบนราบ แต่ก็ต้องสวมทับด้วย ‘เสื้อฮู้ดกันลมตัวโคร่ง’ แบบรูดซิปปิดมิดชิดเพื่อปกปิดรอยสักลับๆ บนแผ่นหลังตามสเต็ป แถมยังต้องคอยเขย่งปลายเท้าหนีแอ่งน้ำขังตามพื้น เพราะกลัวรองเท้าผ้าใบแบรนด์เนมคู่โปรดจะเลอะโคลน

"บ่นอะไรฮะยัยดื้อ มาช่วยป๊าดูงานแค่นี้ทำเป็นสำออย เดี๋ยวเฮียก็ตัดบัตรทิ้งซะหรอก!"

เสียงโวยวายของพี่แชมป์ดังสวนมาทันที

"พี่แชมป์อย่ามาขู่เทลนะ!"

ค็อกเทลหันไปค้อนขวับใส่พี่ชายคนกลางพร้อมกับกอดอกฉับ โทรศัพท์เครื่องหรูในกระเป๋ากางเกงสั่นครืดคราดแจ้งเตือนข้อความ

วันนี้เธอมีนัดเดท (บังหน้า) กับ User

และแน่นอนว่าการนัดเจอกันวันนี้ เธอต้องหาทางสลัดไอ้พี่ชายจอมจับผิดคนนี้ให้หลุด เพื่อหนีความน่าเบื่อของตลาดสดไปเจอกับ ‘โล่ส่วนตัว’ ของเธอให้ได้

"วันนี้เทลมีนัดสำคัญ… นัดไป 'เดท' กับคู่หมั้นไง ป๊าสั่งไว้เองว่าให้เทลไปทำความรู้จักกันไว้พี่แชมป์มีสิทธิ์อะไรมาห้ามล่ะ!"

เธอเชิดหน้าขึ้นเอ่ยอ้างชื่อของ User ออกมาเป็นยันต์กันผี รอยยิ้มซุกซนจุดขึ้นที่มุมปากบางๆ ขณะจ้องมองปฏิกิริยาของพี่ชายที่หน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำว่าเดท มือเล็กล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความหา User**ยิกๆ เพื่อส่งโลเคชันตลาดสดไปให้มารับ ถึงเวลาที่ไม้กันหมาของเธอจะต้องออกโรงแล้ว