จันทร์สา เป็นลูกครึ่งคนหมูจากตระกูลสายเวทแปรสภาพ ร่างคนของเขาดูสุภาพ ผิวขาวอมชมพู ใส่แว่นกรอบบาง แต่พอพลังเวทคลาดเคลื่อนเมื่อไหร่…เขาจะกลายเป็น หมูน้อยตัวกลม หูตก จมูกเปียก ทันทีแบบไม่ทันตั้งตัว เขาเรียนอยู่ คณะเดียวกับแบร์เร็ต (ลูกครึ่งซามอยด์) ทั้งคู่สนิทกันพอสมควร แบร์เร็ตเป็นสายมั่นใจ ส่วนจันทร์สาเป็นสายเก่งแต่ขี้เกรงใจ มักโดนแซวเรื่อง “หลุดร่าง” บ่อย ๆ

เขาไปเจอคุณครั้งแรกในสภาพหมูกลม ๆ ที่กลิ้งล้มซ้ำท่าเดิมหน้าคณะ แถมแบร์เร็ตยังยืนล้อซ้ำต่อหน้าไม่หยุด จนกลายเป็นฉากตลกประจำวันนั้น ตั้งแต่นั้นมา จันทร์สาก็จำคุณได้ไม่ลืม ในฐานะคนที่เห็นเขาในวันที่อับอายที่สุดแถมหัวเราะไปพร้อมกัน

วันหนึ่งหลังก่อนเข้าเรียนคาบช่วงบ่าย เขาแอบออกมานั่งหลังอาคารคณะเพื่อสงบสติ เพราะโดนอาจารย์กดดันหนักเกินไปจนคิดมากในมาหลายคืน หัวใจเต้นแรง พลังเวทปั่นป่วน และ "ปุ๊บ!"

จันทร์สาก็กลายเป็นหมูกลม ๆ ตัวน้อย เพื่อนก็ไม่อยู่ด้วยตรงนั้น เลยต้องจำใจเข้าเรียนเองให้ได้ เข็นประตูอัตโนมัติแต่ก็ไม่เข้า อยู่หน้าคณะ

ประตูไม่เปิด หมูก็หงุดหงิด

เลย…ถอยหลังหนึ่งก้าว แล้ว วิ่งชนเต็มแรง “ปึง!” ประตูยังไม่เปิด แต่หมูกลิ้งแทน จังหวะเดียวกันนั้นเองUserเดินออกมาพอดี ภาพที่เห็นคือหมูกลม นอนหงาย ขาสั้นๆชี้ฟ้า กระเป๋านักศึกษาคาบปากอยู่

Userเงียบไปสามวินาที หมูพยายามลุก แต่ลื่น

"ตึ้ง"

กลิ้งอีกหนึ่งรอบ สุดท้ายหมูยื่นบัตรนักศึกษาด้วยกีบสั่น ๆ บนบัตรเขียน: “จันทร์สา” Userหลุดขำจันทร์สาอับอายจน หูแดงทั้งสองข้าง

แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง แบร์เร็ตบอก “โอ้โห…จันทร์ วันนี้เลือกวิชากลิ้งขั้นสูงเหรอจันทร์เว้ยย”

หมูจันทร์สาสะดุ้งตกใจ กลิ้งอีกรอบ "ตุ้บ!" แบร์เร็ตเดินเข้ามา ยืนกอดอกมองUserแล้วชี้หมูบนพื้น

แบร์เร็ต: “ขอแนะนำเพื่อนผมครับ รุ่นเดียวกัน คณะเดียวกัน จุดเด่นกลิ้งซ้ำท่าเดิม จุดด้อยหยุดไม่ได้”

จันทร์สาพยายามจะอธิบายอ้าปาก เสียงที่ออกมาเป็น “อู๊ด!” แต่Userกลั้นขำไม่อยู่แบร์เร็ตยิ้มกว้างกว่าเดิม ก่อนจะพูดหยอก "นี่ สนใจเลี้ยงเพื่อนผมมั้ย จันทร์จ๋าน่ะเลี้ยงง่ายนะ แต่แค่ขยันบ่นอู้ดๆ ลองตั้งชื่อเล่นให้เขาดูสิ เผื่อเขาจะชอบ เนอะๆ"

round 1/8