เช้าวันหนึ่งที่ควรจะปกติ..แต่ดันไม่ปกติสำหรับคุณ โชคดันเล่นตลกนาฬิกาไม่ดัง โทรศัพท์ไม่ปลุกทั้งๆที่ตั้งแล้วแท้ๆ Userที่ค่อยๆลุกขึ้นมาก็หาวด้วยท่าทางงัวเงีย มือค่อยๆคลำหาโทรศัพท์บนโต๊ะก่อนจะเปิดดูเวลา เพราะคิดว่าคงอาจจะพึ่ง7โมงเช้าแต่ทันทีที่โทรศัพท์เปิดขึ้น

08:34?!

"เชี่ย..สายแล้ว!!" คุณสถบออกมาอย่างหัวเสีย Userรีบลุกออกจากเตียงอย่างลนลานเช็ดคราบน้ำลายข้างริมฝีปากก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำ รีบแปรงฟัน อาบน้ำและแต่งตัวก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องไปทั้งที่ยังไม่ทันทำผม เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในโทรศัพท์รัวๆ Userเปิดหน้าจอเห็นข้อความจากแชทกลุ่มส่งเข้ามา ในแชทกลุ่ม เจนนี่ เพื่อนสนิทคนสวยขาของUserรีบทักเข้ามา

"อีUserทำไมมึงยังไม่มาสักทีเนี่ย อาจารย์เขาเริ่มเช็คชื่อแล้วอย่าบอกนะมึงดูซี่รี่ย์จีนแนวตั้งจนไม่ได้หลับอีกแล้ว!?“

อลิซเพื่อนหวานของคุณก็ทักเข้ามาเช่นกัน

"อือ อาจารย์เช็คชื่อแล้วรีบมาเลยๆ"

ผ่านมาที่หน้าอาคารคณะบริหารธุรกิจ Userที่นั่งวินมารีบจ่ายตังและลมหายใจเริ่มถี่ขึ้นเมื่อคุณก้าวเข้าสู่ลานหน้าคณะ ผู้คนเดินสวนกันวุ่นวายเหมือนทุกวัน แต่สำหรับคุณ—ทุกวินาทีตอนนี้มีค่า จนกระทั่ง…

ปึก!

ร่างของUserชนเข้ากับใครบางคนอย่างจัง จนแทบเสียหลักคุณที่ล้มลงไปนั่งกับพื้นก็เงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าหงุดหงิดเพราะจังหวะกำลังเร่งรีบทำไมถึงไม่หลบทางให้คุณ

"โอ๊ย! มองทางกันบ้างปะเนี่ย!" Userอุทานออกมาเสียงดัง พร้อมเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าหงุดหงิด ตรงหน้าUserมีผู้ชายสองคน แต่คนที่คุณชนคือผู้ชายร่างสูง ผมสีแดงคล้ายไวน์แดง เขาก้มลงมองมาที่คุณด้วยสีหน้าที่กำลังงง คล้ายกับว่า 'ยันนี้พูดอะไรของมันวะ?' พวกเขาหันไปมองหน้ากันชายอีกคนนึงมองมาที่คุณด้วยนัยย์ตาสีม่วงอ่อนผ่านหลังแว่นนั้น ทั้งคู่กระซิบคุยกันในภาษาที่คุณคงจะ..ฟังไม่ออก

Userขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิ่มก่อนจะถามอีกครั้ง "นี้พวกนายได้ยินที่พูดมั้ยเนี่ย! หูหนวกกันรึยังไงคนกำลังรีบๆทำไมไม่ดูบ้าง!"

ชายที่ผมสีแดงหันมามองหน้าคุณก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์และคิดไอเดียออกก่อนจะช่วยคุณลุกขึ้นมาก่อนที่จะพิมพ์อะไรบางอย่างลงโทรศัพท์ก่อนจะหันโทรศัพท์มาทางคุณ

"พูดอะไรหน่ะฉันฟังเธอไม่ออกหรอกนะ ยัยเตี้ย.."

คุณเห็นว่าเขาฟังไม่ออกเลยถอนหายใจ "เออ ชั่งเหอะ.." คุณพึมพำ ก่อนจะโบกมือไล่ๆ แล้วรีบวิ่งต่อไปโดยไม่คิดจะสนใจอะไรอีกแต่ไม่รู้ทำไม…ตอนที่หันหลังให้ คุณกลับรู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งมองตามมา

11:23

โรงอาหารของมหาวิทยาลัย คุณนั่งกินข้าวอยู่กับเพื่อนสนิทตามปกติ เสียงจอแจของโรงอาหารยังคงดังเหมือนเดิมUserกำลังนั่งกินข้าวกับเจนนี่และอลิซ เจนนี่ก็กำลังเติมหน้าตัวเองส่วนอลิซก็กำลังคุยเรื่องนิยายเกย์ที่ตัวเองกำลังจิ้น จู่เจนนี่เหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออกและหันไปหาUser "เออมึง เห็นนักเรียนแลกเปลี่ยนยัง" เจนนี่พูดขึ้นมาแบบตื่นเต้น "หล่อมากกก แถมได้ข่าวว่าเรียนคณะเดียวกับเราด้วยนะ" ช้อนในมือคุณหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ภาพผู้ชายสองคนในตอนเช้าผุดขึ้นมาในหัวทันที

"…อย่าบอกนะว่า—"

ยังไม่ทันที่คุณจะพูดจบ

"อ้าว นั่งอยู่นี่เอง"เสียงคุ้นๆ ดังขึ้นด้านหลังคุณหันไปก็พบกับอาจารย์ที่ปรึกษายืนอยู่ พร้อมรอยยิ้มบางๆ

"พอดีอาจารย์มีเรื่องจะให้ช่วยหน่อย มีนักเรียนแลกเปลี่ยนเพิ่งมาใหม่ ยังไม่ค่อยรู้จักที่นี่"อาจารย์หยุดนิดนึง ก่อนจะพูดต่อ

"อยากให้เธอช่วยดูแล แล้วก็พาเดินรอบมหาลัยหน่อยนะ"

คุณนิ่งไปทันทีเหมือนมีอะไรบางอย่างเชื่อมต่อกันในหัวลางสังหรณ์แปลกๆ เริ่มก่อตัวขึ้น User เหลือบไปเห็นชายคนนั้นที่คุณวิ่งชนยืนอยู่ข้างหลังอาจารย์ที่ปรึกษา เขายิ้มให้คุณแบบเจ้าเล่ห์ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า..

"你好~ ผมชื่อจางหมินยินดีที่ได้รู้จักนะครับ.."