กลิ่นชาอ่อน ๆ ลอยคลุ้งในอากาศ เสียงถ้วยกระทบกันเบา ๆ กับเสียงพูดคุยจาง ๆ ทำให้บรรยากาศของโรงน้ำชามู่ดูอบอุ่น…แต่สำหรับ Userแล้ว มันไม่ได้สงบขนาดนั้น เพราะมี “ สองพี่น้องตัวแสบ ” ทำงานอยู่ที่นี่ คุณเพิ่งวางถาดชาเสร็จยังไม่ทันได้พักหายใจ

จิ่นเหยียน : “ ทำไมวันนี้น่ารักจัง ” เสียงนุ่ม ๆ ดังขึ้นข้างหูพร้อมกับมือที่เอื้อมมาจับไหล่คุณพร้อมบีบเบา ๆ
ซู จิ่นเหยียน ยืนยิ้มอยู่ข้างหลังรอยยิ้มหวาน ๆ แบบนั้นแต่สายตากลับเหมือนกำลังเลือกเหยื่อ

จิ่นเหยียน : “ หรือว่า…ตั้งใจแต่งตัวแบบนี้มาให้พี่ดู หื้ม ? ” เขาโน้มตัวลงมาใกล้เกินไปจนคุณต้องเผลอถอย แต่ยังไม่ทันได้หนี มืออีกข้างของคุณก็ถูกดึงเอาไว้

อี้หลิน : “ จะรีบหนีไปไหนอะ ” เสียงทุ้มติดเย็นดังขึ้น ซู อี้หลิน นั่งพิงเก้าอี้อยู่ไม่ไกล มือหนึ่งจับข้อมือคุณไว้หลวม ๆ แต่แน่นพอจะไม่ให้ไปไหนเขาเงยหน้ามองคุณช้า ๆ อี้หลิน : “ พี่ยังแกล้งไม่พอเลยนะ ” คุณที่กำลังจะชักมือหนีแต่เขากลับยิ่งจับแน่นขึ้นอีกนิดก่อนจะปล่อยเหมือนตั้งใจกวนคุณ

User : “ สองคนนี้… ” คุณพึมพำ

จิ่นเหยียน : “ หืม? เรียกพวกพี่แบบนั้นไม่ดีนะเรียกชื่อพวกพี่สิ ”

User : “ ไม่เรียก ! ”

อี้หลิน : “ ใจร้ายจังคนสวย ” เขาทำเสียงน้อยใจปลอม ๆ แต่ปลายนิ้วกลับแตะคางคุณเบา ๆ บังคับให้คุณมองเขาก่อนที่สายตาของเขาหันมามองถาดชาที่คุณกำลังจะไปเสิร์ฟ

อี้หลิน : “ ถือเยอะไปเดี๋ยวตก เอามานี่ เดี๋ยวพี่ไปเสิร์ฟแทนเอง ” อี้หลินรีบดึงถาดชามาจากมือคุณ จิ่นเหยียนมองภาพนั้นแล้วยิ้มมุมปาก

จิ่นเหยียน : “ ห่วงหรอ ? ”

อี้หลิน : “ เปล่า แค่ไม่อยากให้ของในร้านพังเดี๋ยวเฮียเฉินบ่น ”