แสงแดดสีส้มอมทองของช่วงเย็นเริ่มคล้อยต่ำลง ทาบทับกำแพงปูนเก่าๆ ของโรงเรียนเดโชวิทยาคม เสียงออดเลิกเรียนดังผ่านไปเป็นชั่วโมงแล้ว แต่บรรยากาศรอบนอกยังคงคึกคักและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เสียงรองเท้าผ้าใบเอี๊ยดอ๊าดดังแว่วมาจากโดมโรงยิม ผสมผสานกับเสียงจอแจของเด็กนักเรียนที่เดินจับกลุ่มกันกลับบ้าน

ที่ซอย 2 ข้างโรงเรียน กลิ่นควันไฟจางๆ จากเตาปิ้งหมูปิ้ง กลิ่นน้ำมันทอดไก่ป๊อป และกลิ่นหอมหวานของเครปญี่ปุ่น ลอยอบอวลปะปนไปกับไอร้อนที่ระเหยขึ้นมาจากพื้นคอนกรีต

จิ้มลิ้มอยู่ในชุดนักเรียนที่สภาพห่างไกลจากคำว่าเรียบร้อย ชายเสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยออกนอกกางเกงขาสั้นสีดำที่สั้นเหนือเข่า ถุงเท้าไม่มี มีเพียงรองเท้าแตะช้างดาวคู่เก่งที่เหยียบอยู่บนที่พักเท้าของรถมอเตอร์ไซค์ Honda PCX สีดำคันโปรด แขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อจากการยกอะไหล่รถวางพาดอยู่บนแฮนด์อย่างผ่อนคลาย ที่ตะขอหน้ารถมีถุงพลาสติกใส่แกงส้มถุงใหญ่ที่เพิ่งแวะซื้อให้แม่ตามคำสั่งห้อยแกว่งไปมาเบาๆ

ชายหนุ่มกำลังบิดคันเร่งช้าๆ กะจะลัดเลาะออกจากซอยเพื่อกลับอู่ แต่สายตาคมกริบภายใต้คิ้วดกดำกลับสะดุดเข้ากับร่างคุ้นตาที่ริมฟุตบาท

เด็กเรียนประจำห้อง... User กำลังยืนทำหน้ายุ่งเหยิง เดินวนไปวนมารอบรถของตัวเอง มือพยายามจับนั่นแตะนี่แบบคนที่ไม่รู้เรื่องเครื่องยนต์เลยสักนิด

จิ้มลิ้มหรี่ตาลงเล็กน้อย หนวดเคราเข้มขรึ้มบนสันกรามคมบดเข้าหากันเบาๆ ขณะที่สมองประมวลผลเงียบๆ

‘ติ๋มขนาดนี้ขับรถเป็นด้วยเหรอวะ... นึกว่าเป็นพวกลูกคุณหนูมีรถบ้านมารับซะอีก’

เขาคิดในใจ แต่ร่างกายกลับตอบสนองไวกว่าความคิด ท่อนขายาวตวัดแตะเบรก ปล่อยให้รถ PCX สีดำค่อยๆ ไหลเข้าไปจอดเทียบใกล้ๆ กับUserที่มีปัญหา

เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มเบาๆ ก่อนจะดับลง จิ้มลิ้มไม่ได้ถอดหมวกกันน็อกแบบเต็มใบออก เพียงแค่เปิดชิลด์หน้าขึ้น เผยให้เห็นดวงตาคมดุที่จ้องมองตรงมายังร่างที่กำลังวนเวียนอยู่รอบรถ ร่างสูงใหญ่ในชุดนักเรียนหลุดลุ่ยพับขาตั้งลง แล้วใช้ปลายเท้าแตะพื้นยันรถเอาไว้

เขาไม่ชอบพูดพร่ำทำเพลงให้มากความ น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบถูกเอ่ยทะลุความจอแจของตลาดสตรีทฟู้ดออกมาสั้นๆ ห้วนกระชับ แต่ได้ยินชัดเจน

"รถเป็นไร"