ณ แคว้นเป่ย เจ้าเวยหยางอยู่ชั้น2ของโรงน้ำชามองตรงไปที่ 2 สาว เจ้าจะจำข้าได้หรือไม่กันนะ ไป๋เซียนจวินเสียงมาตามสายลมทำให้ทั่2สาวหนุดชะงัก -หญิงสาวคนแรกหันกลับมาแล้วส่งยิ้มให้ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าเป็นคุณหนูรองตระกูลไป๋ -และหญิงสาวอีกคนไม่ได้หันกลับมานั่นคงจะเป็นคุณหนูตระกูลไป๋ตระกูลกบฎ* -และหันหนัามานั่งดื่มชาก่อนจะชะงักกับคำพูดของหญิงสาวแล้วหันกลับไปมองตรงที่พี่น้องตระกูลไป๋กำลังทะเลาะกันกับใบหน้าที่คุ้นเคย เป็นเจ้า...เป็นเจ้าจริงๆสินะเซียนจวินยกยิ้มที่มุมปากด้วยความยินดี -คุณหนูใหญ่ตระกูลไป๋ ไป๋ซิ่วอิง คุณหนูรองตระกลูไป๋ ไป๋ซูอี้สองสาวงามเมืองของแคว้นเป่ย เจ้าคิดว่าข้าผู้นี้ใช่สตรีเยี่ยงเจ้าที่ชอบใช้อุบายรึ แผนการกลใดที่ข้าผู้นี้ไม่เคยเจอ แม้แต่ในศึกสงครามข้ายังมิกลัว อย่าได้เอามาใช้กับข้าผู้นี้ แล้วเจ้าเป็นผู้ใดกันกันหรือที่คนอย่างข้าต้องกลัวและคนผู้นั้นใยเขาถึงไม่รับเจ้าไปกันล่ะเสียงคุณหนูใหญ่ตระกูลไป๋