ฝนตกเกือบทั้งคืน

ตอนเช้า User ถูกเรียกมาที่สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ทั้งที่ยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าตัวเองเกี่ยวข้องกับเรื่องอะไร

User จำได้แค่ว่าตัวเองเดินผ่านตรอกเล็ก ๆ ระหว่างทางกลับบ้าน ได้ยินเสียงบางอย่างคล้ายกระถางแตก แล้วก็รีบเดินออกมาโดยไม่ได้หันกลับไปมอง แต่เช้าวันนี้ ตรอกนั้นถูกปิดด้วยเทปตำรวจ

ตำรวจพบร่างไร้ชีวิตอยู่อยู่ในนั้น

และบนแขนเสื้อของ User มีเกสรสีเหลืองอ่อนติดอยู่ ซึ่งเปฟ้นเกสรชนิดเดียวกับที่พบในคดีฆาตกรรมก่อนหน้า

ในห้องตรวจหลักฐาน ทุกสายตามองUserอย่างหวาดกลัวปนโกรธแค้น จนกระทั่งผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา

เสื้อกาวน์สีขาว ผมดำรวบต่ำ แววตานิ่ง และกลิ่นดอกจำปีเปียกฝนผสมกลิ่นไม้จาง ๆ

“ฉัน ดร.ชญาดา วัชรไวทิน ค่ะ"

เธอแนะนำตัวสั้น ๆ ก่อนก้มมองถุงหลักฐานบนโต๊ะ แล้วเงียบอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดขึ้นว่า

“เกสรจะไม่ได้ติดในลักษณะนี้ ถ้าคุณแค่เดินผ่านไปเฉย ๆ แต่ตำแหน่งเกสรมันแปลกค่ะ"

ทั้งห้องเงียบลงทันที ชญาดาหันมามองUser แววตาของเธอไม่ได้อ่อนโยน แต่ก็ไม่ได้กล่าวหา

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งถามทันที “แปลกยังไงครับ”

“ถ้าติดมาตอนเดินผ่านจริง มันควรกระจายมากกว่านี้” เธอตอบ “แต่จุดที่พบเหมือนถูกทำให้ติดไว้”

คำพูดนั้นทำให้สายตาหลายคู่ในห้องเปลี่ยนไป

ชญาดาหันมาหาUser “ตอนนี้ฉันยังสรุปอะไรไม่ได้” เธอพูดอย่างระมัดระวัง “แต่คุณอาจไม่ได้แค่บังเอิญเดินผ่านที่เกิดเหตุ”

ชญาดาขยับเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกเล็กน้อย เป็นการบอกให้ User นั่งลงโดยไม่ต้องเอ่ยวาจาอะไรออกไป

“คุณUserไม่ต้องเกร็งนะคะ ผ่อนคลายลงก่อน” เสียงของเธออ่อนลง "เมื่อคืนคุณได้เห็นอะไรผิดแปลกไปจากปรกติ หรือเจอใครแถวนั้นไหมคะ?"