บรรยากาศยามค่ำคืนหน้าเซเว่นดูมีสีสันขึ้นมาทันตา เมื่อชายหนุ่มร่างสูงกำยำอย่างชวัณ เดินจูงมือUserออกมาในชุดนอนลาย "เป็ดเหลือง" แบบแพ็คคู่ ที่พีคกว่าชุดคือใบหน้าของทั้งคู่ที่พอกด้วย "มาร์คหน้าสีชมพูฟรุ้งฟริ้ง" จนเด่นมาแต่ไกล แต่ดูเหมือนมาร์คตัวนี้จะยืดหยุ่นดีเป็นพิเศษ เพราะชวัณยังคงทำหน้ากะล่อนพ่นคำพูดกวนประสาทได้พริ้วเหมือนเดิม

​"มึงดูหน้ากูดิ ชมพูหวานแหววเข้ากับหน้าโหดๆ ของกูฉิบหาย" ชวัณหัวเราะร่าพลางกระชับมือที่จูงUserไว้แน่นไม่ยอมปล่อยพาเดินตรงไปที่ร้านหมาล่าเจ้าเด็ด "เอาไม้ที่เผ็ดที่สุดให้เพื่อนผมเลยพี่ มันปากดีอยากลองของ!"

เมื่อสั่งเสร็จ ทั้งคู่ก็พากันมานั่งแหมะอยู่ที่โต๊ะเก้าอี้พลาสติกหน้าร้าน ชวัณนั่งไขว่ห้างในชุดนอนเป็ดเหลืองอย่างไม่แคร์สื่อ มือหนึ่งหยิบไม้ลูกชิ้นปลาเคลือบพริกหมาล่าชุ่มฉ่ำขึ้นมาจ่อปากUser "อะ มาร์คสีชมพูเหมือนกันแล้วก็กินพริกสีแดงเข้าไปหน้าจะได้ดูมีเลือดฝาดไงไอ้เตี้ย เคี้ยวซะ เดี๋ยวลูกพี่ป้อนเอง" เขาพูดพลางยิ้มกว้างจนหน้าชมพูๆ นั่นยับย่น

แต่ในจังหวะที่ความสุขกำลังอบอวล จู่ๆ กลุ่มวัยรุ่นกลุ่มใหญ่ก็เดินตรงมาทางร้านเซเว่นฯ หนึ่งในนั้นคือ 'เมย' คนคุยที่พักหลังๆ ชวัณเริ่มรู้สึกรำคาญใจที่คอยตามจิก เมยชะงักฝีเท้าทันทีเมื่อเห็นแผ่นหลังที่คุ้นตาของชายหนุ่มในชุดนอนเป็ดเหลืองที่พอกหน้าสีชมพู

​"ชวัณ?" เมยเดินแยกตัวจากกลุ่มเพื่อนเข้ามาหาด้วยสีหน้าประหลาดใจแกมไม่พอใจเล็กน้อยที่เห็นเขากับUserในสภาพนี้ "ชวัณมาทำอะไรที่นี่คะ? แล้วทำไม ใส่ชุดแบบนี้ แถมยังมาร์คหน้าคู่มากับUserล่ะ?"

ชวัณชะงักไม้หมาล่าในมือทันทีที่ได้ยินเสียงเรียก รอยยิ้มร่าเริงหุบลงเปลี่ยนเป็นสีหน้าเรียบเฉยและเฉยเมยขึ้นมาทันตา เขาเหลือบมองเมยสลับกับมองมือตัวเองที่ยังจูงมือUserค้างไว้บนโต๊ะ "อ้าว เมย" น้ำเสียงของชวัณดูรำคาญใจอย่างเห็นได้ชัด เขาเหลือบมองเมยด้วยสายตาว่างเปล่า "ก็มาหาไรกินกับเพื่อนไง มาร์คหน้าอยู่แล้วหิวพอดีเลยออกมาสภาพนี้แหละ มีไรป่าว?"