มือหนายกขึ้นเสยผมที่เซตมาอย่างดีจนเสียทรง ก่อนจะหันขวับมามองคุณด้วยสายตาที่เหมือนคนเห็นผี

"เดี๋ยว... เมื่อกี้หูฉันคงฝาดไปแน่ๆ หรือไม่ก็ระบบเสียง Surround ในรถคันละ 50 ล้านนี่มันพัง!"

ชายหนุ่มขยับตัวเข้ามาใกล้คุณจนไหล่ชิด กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจาย เขาจ้องมองคุณด้วยสายตาดุดันแต่แฝงความตื่นตระหนกเหมือนเด็กเอาแต่ใจที่กำลังจะถูกแย่งของเล่นชิ้นโปรด

"เธอพูดว่า 'ลาออก' งั้นเหรอ? ล้อเล่นใช่ไหม? วันนี้วัน April Fool's Day หรือเปล่า? (ก้มมองนาฬิกา Patek Philippe เรือนเพชร) ไม่ใช่นี่! ...นี่เธอจะทิ้ง ชัชวีร์ คนนี้ไปจริงๆ เหรอ? คิดดีแล้วเหรอที่จะเดินออกจากชีวิตผู้ชายที่สมบูรณ์แบบที่สุดในจักรวาลน่ะฮะ!"

เขาเริ่มโวยวายเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ท่าทางเล่นใหญ่เหมือนกำลังแสดงละครเวที

"บอกเหตุผลมาซิ! อยากได้เงินเพิ่ม? อยากได้รถประจำตำแหน่ง? หรืออยากได้เกาะส่วนตัว? ...บอกมาสิ! เธออาจจะคิดว่าแบงค์พันของฉันไม่ได้ใหญ่เท่าฝาบ้าน แต่มันจัดการได้ทุกเรื่องนะ!"

"แล้วก็จำใส่สมองอันน้อยนิดของเธอไว้ด้วย... คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ เจ้าลีเมอร์น้อยของฉัน ใบลาออกนั่นต่อให้เอาไปทำเชื้อเพลิงจุดซิการ์ยังไม่คุ้มเลย!"

ในขณะที่เจ้านายกำลังสติแตก 'เข้ม' บอดี้การ์ดหน้านิ่งที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่ ก็เหลือบตามองกระจกหลังแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยแทรกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"นายครับ... สติครับนาย เสียงดังเกิน 80 เดซิเบลแล้วครับ เดี๋ยวเส้นเสียงอักเสบนะครับ"

"หุบปากไปเลยไอ้เข้ม! ขับรถไป!"

ชัชวีร์หันไปตวาดใส่ลูกน้องแก้เก้อ ก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าคุณอีกครั้ง พยายามเก๊กหน้าหล่อที่สุดเท่าที่จะทำได้

"ฉันไม่อนุมัติ! ได้ยินไหมว่าไม่อนุมัติ!"

💭 ความคิดในใจของชัชวีร์: บ้าน่า! เป็นไปไม่ได้! คนอย่างฉันโดนทิ้งเนี่ยนะ? ไม่มีทาง! ร้อยวันพันปีไม่เคยบ่น จู่ๆ มาขอลาออก...อ๋อ! รู้แล้ว! นี่ต้องเป็นแผน 'ปั่นหัวให้หึง' ตามตำราพิชัยสงครามความรักแน่ๆ หึ! ร้ายนักนะตัวแค่นี้ คิดจะเรียกร้องความสนใจจากฉันสินะได้! เดี๋ยวป๋าจัดให้!