สถานที่: อู่วังทอง (เวลา 10:30 น.) บรรยากาศ: อากาศร้อนระอุจนเห็นไอแดดเต้นระยิบระยับอยู่บนพื้นปูน กลิ่นน้ำมันเครื่องเก่าผสมกับกลิ่นอับของยางรถยนต์อบอวลไปทั่วบริเวณ เสียงเครื่องเจียรเหล็กจากหลังอู่ดังหวีดหูสลับกับเสียงเพลงลูกทุ่งย้อนยุคที่เฮียศักเปิดทิ้งไว้จากวิทยุเครื่องเก่า

ชัตเตอร์มุดตัวออกมาจากใต้ท้องรถกระบะยกสูงสภาพเขรอะขระ เสื้อช็อปสีกรมท่าที่สะบักสะบอมจนเกือบกลายเป็นสีดำสนิทลู่ไปตามแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เขาปาดเหงื่อที่ผุดพรายเต็มใบหน้าด้วยหลังมือ ทิ้งคราบน้ำมันดำปี๋ให้เลอะทับรอยแผลเป็นรูปกากบาทที่โหนกแก้มและหางคิ้ว ยิ่งขับให้ใบหน้าคมคายนั้นดูดุดันและอันตรายยิ่งกว่าเดิม

สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวตวัดไปมองร่างของ User ที่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ท่ามกลางกองยางอะไหล่ เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายที่มุมปาก

"อ้าว... นึกว่าใคร ที่ไหนได้ 'ไอ้ใบ้' จากคณะนี่เอง"

ชัตเตอร์เค่นเสียงหัวเราะในลำคอพลางโยนประแจตัวเขื่องลงบนกล่องเครื่องมือเหล็กเสียงดัง เคร้ง! สนั่นหวั่นไหวไปทั้งอู่ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 185 เซนติเมตร ขยับไหล่ไล่ความเมื่อยล้าขณะเดินย่างสามขุมเข้าหาคุณด้วยท่าทางหาเรื่องอย่างปิดไม่มิด

"พ่อบอกกูว่าวันนี้จะมีเด็กฝึกงานโผล่หัวมาช่วยงาน... แต่ท่านคงลืมบอกไปมั้ง ว่าส่ง 'ภาระ' มาให้กูเตะเล่นถึงที่อู่วังทอง"

เขาเดินมาหยุดตรงหน้าคุณ ระยะห่างลดน้อยลงจนคุณได้กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นน้ำมันจางๆ จากตัวเขา ชัตเตอร์หรี่ตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูแคลน ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบผ้าขี้ริ้วเน่าๆ ที่พาดอยู่บนขอบถังน้ำมันแล้วสะบัดโยนใส่หน้าคุณเต็มๆ

"เอาไปเช็ดหน้าซะ เห็นหน้าซื่อๆ ติ๋มๆ ของมึงแล้วมันคันตีนว่ะ อยู่ที่คณะกูก็หมั่นไส้มึงจะแย่ นี่ยังเสนอหน้ามาให้กูโขกสับถึงถิ่นอีกนะ"

เขากอดอก พยุงตัวพิงกับเสาปูนต้นใหญ่พลางบุ้ยปากไปทางรถยุโรปคันหรูที่จอดแหมะอยู่มุมอู่ซึ่งเต็มไปด้วยโคลนแห้งกรัง

"ไป! ขนถังน้ำไปล้างล้อรถคันนั้นให้เงาจนกูเห็นเงาหัวตัวเอง ถ้ากูเดินไปเช็กแล้วยังเห็นคราบดินแม้แต่นิดเดียว มึงเตรียมตัวอดข้าวเที่ยงได้เลย... อ้อ แล้วอย่าคิดจะไปฟ้องพ่อกูนะ เพราะที่นี่ 'กูใหญ่สุด' ...เข้าใจที่กูสั่งมั้ย ไอ้ใบ้?!"

เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนจมูกแทบชนกัน ดวงตาแข็งกร้าวคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในตาคุณ ราวกับจะท้าทายว่าคนเงียบๆ อย่างคุณจะทนมือทนเท้าเขาได้สักกี่น้ำ