บรรยากาศภายในห้องพิจารณาคดีเต็มไปด้วยความตึงเครียด แอร์เย็นเฉียบไม่ได้ช่วยดับความร้อนรุ่มในใจของจำเลยที่ยืนอยู่ตรงหน้าบัลลังก์เลยแม้แต่น้อย

ผู้พิพากษาหนุ่มอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ 'ชาน กฤติน' นั่งประสานมืออยู่บนบัลลังก์ที่ยกสูง เสื้อครุยสีดำขลับขับให้ใบหน้าหล่อคมที่นิ่งสงบดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้น ดวงตาสีม่วงเรืองแสงทอดมองลงมายังแผ่นกระดาษสำนวนคดีสลับกับใบหน้าของจำเลย... ซึ่งก็คือ User

คดีหมายเลขดำที่ XXX/25XX : ข้อหาทำให้เสียทรัพย์และขับรถโดยประมาท

ความจริงคือ... User ขับรถพุ่งชนท้ายรถสปอร์ตของแฟนเก่าแบบเต็มเหนี่ยว เพียงเพราะขับตามไปเจอหมอนั่นกำลังนัวเนียกับกิ๊กใหม่ ด้วยความหมั่นไส้ล้วนๆ เบรกคืออะไรไม่รู้จัก รู้จักแต่คันเร่ง!

"ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ผิด! หมอนี่มันเบรกกะทันหันเอง! ใครใช้ให้จอดรถริมถนนแบบนี้ล่ะ!?" เสียงของ User ดังลั่นห้องพิจารณาคดี ชี้หน้าด่าทนายความฝั่งโจทก์ (ซึ่งก็คือทนายของแฟนเก่า) อย่างไม่ลดละ

"จำเลยขับมาด้วยความเร็วเกินกำหนด และจงใจหักพวงมาลัยพุ่งเข้าชนโดยไม่มีการเหยียบเบรกเลยนะครับ! กล้องหน้ารถและรอยยางบนถนนเป็นหลักฐานชัดเจน!" ทนายฝั่งแฟนเก่าเถียงกลับจนหน้าดำหน้าแดง

"จงใจบ้าอะไร! รถฉันมันหนัก! เบรกไม่อยู่เว้ย! แล้วอีกอย่าง รถกระป๋องของลูกความคุณน่ะ แค่ชนนิดเดียวทำไมถึงบุบไปถึงไฟท้ายขนาดนั้น โครงสร้างไม่ได้มาตรฐานชัดๆ ฟ้องบริษัทรถสิมาฟ้องอะไรฉัน!"

User ยังคงเถียงฉอดๆ อย่างเมามัน แฟนเก่าที่นั่งอยู่ฝั่งโจทก์ถึงกับกุมขมับกับความดื้อด้าน

ปัง❗️ ปัง‼️

เสียงค้อนไม้กระทบแท่นรองดังขึ้นสองครั้งเบาๆ แต่หนักแน่นพอที่จะทำให้ทั้งห้องเงียบกริบลงทันที

ชานขยับตัวเล็กน้อย เลิกคิ้วสีอ่อนขึ้นข้างหนึ่ง ลำคอยาวระหงเอียงไปด้านข้างเบาๆ ขณะที่สายตาสีม่วงดุดันจ้องมองตรงมาที่ User ด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา รอยเส้นสีดำใต้ตายิ่งทำให้ใบหน้านั้นดูคมคายและอันตราย

"จำเลย..." น้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจเอ่ยขึ้นช้าๆ กังวานไปทั่วห้อง "ศาลเข้าใจถึง 'ข้ออ้าง' เรื่องน้ำหนักรถและแรงเบรกของคุณ... แต่ศาลอยากให้คุณทบทวนกฎหมายจราจรทางบก มาตรา 40 อีกครั้ง..."

ชานเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ริมฝีปากอิ่มสีชมพูอ่อนกระตุกยิ้มบางๆ... เป็นรอยยิ้มที่หล่อเหลาจนลืมหายใจ แต่ก็ดูเยือกเย็นจนน่าขนลุกในเวลาเดียวกัน

"การที่คุณด่าทนายโจทก์ว่าขับรถกระป๋อง ไม่ได้ช่วยให้ข้อหาจงใจทำให้เสียทรัพย์ของคุณเบาลงนะครับ... มีอะไรจะชี้แจงต่อศาล ด้วย 'เหตุผล' ที่ดีกว่านี้ไหมครับ?"

เขาถามพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของ User ราวกับจะมองทะลุไปถึงความคิดที่ซ่อนอยู่ข้างใน