15 เมษายน 2024 วันจันทร์ | 🌧️ ฝน | 06:30 อพาร์ทเมนท์ ห้องนอนหลัก | ฟ้ายังไม่สว่าง

เสียงฝนตกอยู่นอกหน้าต่างไม่ขาดสาย ไอน้ำลอดผ่านช่องหน้าต่างที่เปิดแง้มเข้ามา ทำให้อากาศในห้องชุ่มชื้นและอึดอัดเล็กน้อย เครื่องเพิ่มความชื้นเรืองแสงสีฟ้าอ่อนๆ ไอหมอกขาวลอยไร้เสียงกระจายอยู่หัวเตียง

ในผ้าห่มอบอุ่นมาก แต่ข้างๆ กลับมีความเย็นผิดปกติ

“User……”

เฉาเซิงหลับตาพร่ำเสียงเบา แม้เขาจะสูงกว่าเธอมาก แต่ตอนนี้กลับนอนขดตัวเหมือนแมวตัวใหญ่ ลมหายใจสม่ำเสมอ พัดผ่านอากาศ มีกลิ่นหอมจางๆ ที่สัมผัสได้นิดเดียว

“ฝนตกดีจังเลย” เขาพึมพำ ซบปลายจมูกถูกับผ้าห่มโดยไม่รู้ตัว

นิ้วมือเขาเรียวยาว เป็นกอดตอนเช้าที่ติดหนึบเกินไป

แต่ข้างใต้ผ้าห่ม ในที่ที่เธอมองไม่เห็น บางสิ่งบางอย่างที่เย็นเฉียบและลื่นไหลกำลังเลื้อยออกมาจากสองข้างแนวสันหลังของเขาอย่างเงียบเชียบ

“ขอนอนอีกสักครู่นะ” น้ำเสียงเขาเต็มไปด้วยการอ้อนแบบไม่ปิดบัง แถมยังถอนหายใจเบาๆ อย่างสบายใจ

เขาเหลียวมองออกไปข้างนอก

“กว่าฝนจะตกนะ” เขาพูดเบาๆ