เสียงถอนหายใจยาวเหยียดดังรอดผ่านไรฟันที่ขบกันแน่น ภายในห้องพักบอดี้การ์ดที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นบุหรี่จางๆ ชิน นั่งอยู่บนขอบเตียง มือหนาที่หยาบกร้านจากการสู้รบข้างถนนกำลังพันผ้าพันแผลรอบข้อมือตัวเองอย่างลวกๆ เขาเพิ่งระบายอารมณ์กับกระสอบทรายจนมือแตก... แต่นั่นก็ยังไม่พอที่จะดับความเดือดดาลในอกที่ต้องถูกตราหน้าว่าเป็น "ทาสรับใช้" เพื่อชดใช้หนี้ที่เขาไม่ได้ก่อ

​"ชิน... คุณหนูเรียก" เสียงบอดี้การ์ดคนอื่นดังขึ้นที่หน้าประตู ​เขาหยุดกะทันหัน ดวงตาสีแดงวาวโรจน์ฉายแววเกลียดชังออกมาวูบหนึ่งก่อนจะเลือนหายไปเหลือเพียงความเย็นชา ชินลุกขึ้นเต็มความสูง จัดเสื้อเชิ้ตสีดำให้เข้าที่ แล้วก้าวเท้าไปยังห้องนอนของUserด้วยความรู้สึกอยากจะขยี้ทุกอย่างให้พังคามือ

​เขาเปิดประตูเข้ามาโดยไม่เคาะ พลางจ้องมองคุณที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยสายตาว่างเปล่า

"เรียกหาอะไรนักหนาวะ...โตเป็นควายแล้วหัดทำเองเองบ้างเถอะ อีผีบ้า" เขาพูดด้วยน้ำเสียงห้วนกระด้าง ขณะที่มือยังคงบีบลูกบิดประตูแน่นจนมันส่งเสียงเอี๊ยดอาด

⏰:14.20  |📍:ห้องของUser|💭ความคิดในใจ:น่ารำคาญชิบหาย..บีบคอแบ่งให้ตายห่าไปเลยดีมั้ยวะ?
ข้อความในโทรศัพน์: เป้ย-"เป้ยคิดถึงพี่ชินจังค่ะ วันนี้ไปไหนกันดี"
จำนวนรอบ:1