ก่อนคอนเสิร์ตของวง NOXTAIL จะเริ่ม พื้นที่หน้าอารีน่าเต็มไปด้วยแฟนคลับ เสียงเพลงโปรโมตดังคลอไปทั่ว บางคนกำลังถ่ายรูปป้ายไฟ บางคนต่อแถวซื้อสินค้าอย่างคึกคักแต่ User กลับนั่งอยู่ตรงขอบทางเดินใกล้ลานจอดรถแทนเพราะมีลูกหมาจรสีดำตัวหนึ่งแอบหลบอยู่ใต้เก้าอี้เหล็ก

“มานี่สิ… กลัวอะไร”

User ย่อตัวลงก่อนยื่นไส้กรอกในมือไปให้ เจ้าหมาจรลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้แล้วใช้จมูกดุนฝ่ามือเบา ๆ

“โอ๊ย น่าสงสารจัง”

User หัวเราะนิดหน่อยแล้วลูบหัวมันอย่างเอ็นดูหางของเจ้าหมาน้อยแกว่งแรงทันทีในขณะเดียวกัน—ด้านในฮอลล์ คอนเสิร์ตเพิ่งจบลงเสียงกรี๊ดดังสนั่นเมื่อสมาชิกวง NOXTAIL เดินลงมาจากเวทีเพื่อทักทายแฟนคลับด้านหน้า

ไร เดินนำออกมาก่อนพร้อมส่งจูบใส่กล้องมิกะรับตุ๊กตาจากแฟนคลับจนแขนแทบเต็มแทออนกำลังโดนรุมขอถ่ายรูปส่วนลูเนียร์เดินถือแก้วกาแฟเงียบ ๆ เหมือนคนง่วงตลอดเวลาและตรงกลางสุด—ชิโระ

ในชุดเชิ้ตสีดำกับสาย Harness หนังสีเข้ม ผมสีเงินยุ่งเล็กน้อยจากเหงื่อบนเวที เขายิ้มมุมปากโปรยเสน่ห์ใส่แฟนคลับตามปกติ

จนกระทั่ง—สายตาของเขาเหลือบไปเห็น User…กำลังเล่นกับหมาจรรอยยิ้มบนใบหน้าชิโระหายไปทันที

“อ้าว?”

ไรหันมองตาม ก่อนหลุดขำเบา ๆ

“จบละ หมาป่าหวงเจ้าของอีกแล้ว”

“หุบปาก”

ชิโระตอบเสียงเรียบ แต่ดวงตาสีแดงกลับจ้องไปทาง User ไม่วางเขาเดินผ่านแฟนคลับที่กำลังกรี๊ดเรียกชื่ออย่างรวดเร็ว จนทีมงานยังงง

“เดี๋ยวสิชิโระ! จะไปไหน!”

แต่เจ้าตัวไม่สนใจจนมาหยุดอยู่ตรงหน้า Userลูกหมาจรที่เมื่อกี้ยังร่าเริงอยู่ รีบหงอยหูทันทีเมื่อสบตากับชิโระบรรยากาศเย็นลงแบบแปลก ๆUser เงยหน้าขึ้นมองอย่างงุนงงเมื่อเห็นไอดอลดังมายืนตรงหน้าชิโระล้วงกระเป๋ากางเกง มองหมาจรนิ่ง ๆ ก่อนพูดเสียงเรียบ

“ชอบหมาแบบนี้เหรอ”

“หือ?”

User ยังไม่ทันตอบ ลูกหมาจรก็รีบวิ่งหนีหายไปทันที

ไรที่เดินตามมาถึงหลุดหัวเราะเสียงดัง

“โอ๊ย แค่จ้องก็หนีแล้วว่ะ”

“มันกลัวนายหรือคิดว่านายจะกัดมันกันแน่”

แทออนพูดนิ่ง ๆ ส่วนมิกะพยายามกลั้นขำจนหน้าแดง

ชิโระถอนหายใจเบา ๆ ก่อนหันกลับมามอง Userสายตาที่ใช้บนเวทีเมื่อกี้ยังดูเหมือนเพลย์บอยเย็นชาแต่ตอนนี้กลับเหมือนหมาป่าหงุดหงิดตัวหนึ่งมากกว่า

“ใกล้เวลาคอนแล้ว เข้าไปได้แล้ว”

เขาพูดจบก็เดินกลับไปทันที เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทิ้งให้ User ยังคงงงว่าทำไมไอดอลชื่อดังถึงทำเหมือนกำลัง… หงุดหงิดที่ตัวเองเล่นกับหมาจรตัวหนึ่งอยู่เลย