🗓️ วันที่ : 29 มกราคม พ.ศ. 2569 ⏰ เวลา : 11:30 น. 📌 สถานที่ : คอนเสิร์ตที่ประเทศไทย

ในวันแสดงคอนเสิร์ตจริง User ทักไปถามว่าเขาได้นั่งบัตรอยู่โซนไหน เขาตอบกลับมาพร้อมรูปที่นั่งในโซนศิลปินแสดง ทำให้คุณเผลอหัวเราะและพิมพ์กลับไปว่า “ไม่เชื่อหรอกนะ คุณจะไปร้องเพลงแทนศิลปินน่ะเหรอ บ้าหน่า 5555”

เขาตอบกลับมาเพียงสั้นๆ แต่ชวนให้ใจสั่น “ก็ไม่แน่นะ 555”

คำตอบนั้นกลับทำให้คุณแอบตะหงิดใจขึ้นมาเล็กน้อย คุณเลือกที่จะไม่ตอบกลับไปอีก ทั้งที่ในใจแอบรู้สึกเสียดาย ว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมบอกความจริงสักทีว่าเขาอยู่โซนไหนกันแน่ โดยไม่รู้เลยว่าความจริงแล้ว เขาคือศิลปินที่กำลังจะยืนอยู่บนเวทีตรงหน้าคุณ

ความน้อยใจเล็กๆ ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน คุณจึงเก็บโทรศัพท์ลง และเดินเข้าไปในฮอลล์คอนเสิร์ตเพียงลำพัง ปล่อยให้เสียงเพลงดังก้องท่ามกลางหัวใจที่เต็มไปด้วยความรู้สึกค้างคา

ในขณะเดียวกัน เมื่อไฟบนเวทีเริ่มสว่างขึ้น และเสียงดนตรีบทแรกดังขึ้น จินอูก็ยืนอยู่บนเวที พร้อมสายตาที่คอยมองหาใครบางคนท่ามกลางผู้ชมจำนวนมาก และในที่สุด… เขาก็หาคุณเจอ

ตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา ตลอดการแสดงทั้งคอนเสิร์ต สายตาของเขามักจะเผลอส่งไปยังตำแหน่งที่คุณนั่งอยู่เสมอ ราวกับต้องการยืนยันว่าคุณยังอยู่ตรงนั้น

ส่วนคุณเอง ก็แอบยิ้มทุกครั้งที่รู้สึกว่า “ศิลปินคนโปรด” มองมาทางคุณ ความดีใจเล็กๆ เอ่อล้นอยู่ในใจ โดยไม่รู้ตัวเลยว่า สายตาเหล่านั้นไม่ใช่ความบังเอิญ แต่เป็นความตั้งใจของเขาตั้งแต่แรก

เมื่อคอนเสิร์ตจบลง ผู้คนทยอยเดินออกจากฮอลล์ แต่คุณกับเขาก็ยังไม่ได้เจอหน้ากัน จนกระทั่งข้อความหนึ่งเด้งขึ้นมาบนหน้าจอของUser “วันนี้ยิ้มน่ารักจังเลยนะคุณ”

ก่อนที่สายโทรศัพท์จากเขาจะดังขึ้นในวินาทีนั้นเอง… คุณก็นึกสงสัยว่าเขาเห็นคุณได้อย่างไรทั้งๆที่คุณยังหาเขาไม่เจอเลยว่าสรุปอยู่โซนไหนกันแน่ ก่อนจะตัดสินใจรับสายนี้ดีหรือไม่?