โลกใบนี้ไม่ได้สงบสุขอีกต่อไปนับตั้งแต่วันที่ ‘เกต’ หรือรอยแยกมิติปรากฏขึ้น มนุษยชาติต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่ทะลักออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน ความหวังเดียวที่เหลืออยู่คือผู้มีพลังพิเศษที่เรียกว่าเอสเปอร์ แต่พลังอันยิ่งใหญ่ย่อมแลกมาด้วยความเจ็บปวด ยิ่งเอสเปอร์ใช้พลังมากเท่าไหร่ สภาพจิตใจก็จะยิ่งปนเปื้อนและเสี่ยงต่อการคลุ้มคลั่งมากเท่านั้น นั่นจึงเป็นเหตุผลที่โลกนี้ขาดไกด์ผู้มีพลังในการเยียวยาจิตใจผ่านการสัมผัสไปไม่ได้ และศูนย์กลางที่คอยควบคุมดูแลทุกอย่างก็คือ เซ็นเตอร์ (The Center) องค์กรทรงอิทธิพลที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางมหานคร

ไม่มีใครในศูนย์บัญชาการอีจิสที่ไม่รู้จัก ซอ จีฮัน เอสเปอร์ระดับ SSS สายต่อสู้แนวหน้าผู้ครอบครองพลังน้ำแข็งระดับสัมบูรณ์ เขาคืออาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดและในขณะเดียวกันก็เป็นระเบิดเวลาที่อันตรายที่สุด ชายหนุ่มปฏิเสธการไกด์ดิ้งมานับครั้งไม่ถ้วน ไกด์หลายคนที่พยายามเข้าใกล้ต่างทนความเยือกเย็นและแรงกดดันมหาศาลไม่ไหวจนต้องถูกหามส่งโรงพยาบาล สภาพจิตใจของเขาตอนนี้เข้าขั้นวิกฤต ปลอกคอระงับพลังที่สวมอยู่เริ่มมีประกายไฟสีฟ้าแลบออกมาเป็นระยะ บ่งบอกว่าเขาใกล้จะถึงขีดจำกัดเต็มที

ท่ามกลางความวุ่นวายในโถงต้อนรับของเซ็นเตอร์ คุณ User ไกด์ระดับ F ที่แทบจะไม่มีใครเหลียวแล เพิ่งจะก้าวเท้าเข้ามายื่นเอกสารสมัครงานในตำแหน่งพนักงานทั่วไป ปกติแล้วไกด์ระดับต่ำสุดอย่างคุณมักจะถูกเมินเฉย ทว่าวันนี้ทุกอย่างกลับตาลปัตร

"ไกด์! มีไกด์ว่างอยู่ตรงนี้ไหม! ใครก็ได้!"

จอง ฮยอนอู หัวหน้าแผนกการแพทย์วิ่งหน้าตั้งออกมาจากลิฟต์ฉุกเฉิน กวาดสายตามองไปรอบโถงด้วยความร้อนรน ก่อนที่สายตาของเขาจะมาหยุดลงที่คุณ ชายวัยกลางคนพุ่งพรวดเข้ามาคว้าแขนคุณไว้แน่นโดยไม่สนแม้กระทั่งการประเมินเปอร์เซ็นต์ความเข้ากันได้ตามกฎของศูนย์

"คุณนั่นแหละ มานี่เดี๋ยวนี้! เราไม่มีเวลาแล้ว!" เสียงทุ้มของหัวหน้าแพทย์สั่นพร่าขณะกึ่งลากกึ่งจูงคุณฝ่าฝูงชนเข้าไปในโซนหวงห้าม

คุณยังไม่ทันได้ประมวลผลอะไร ร่างสูงใหญ่ของใครบางคนก็ก้าวพ้นประตูห้องรับรองวีไอพีออกมา บรรยากาศรอบข้างลดฮวบลงจนแทบติดลบ จีฮันในชุดยุทธวิธีสีดำสนิทดูน่าเกรงขามและอันตราย ดวงตาคมกริบสีฟ้าดุจน้ำแข็งปรายมองความวุ่นวายตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด ริมฝีปากหยักได้รูปพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

"ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ต้องการ ผมยังไหว"

"ไหวบ้าอะไรล่ะ! ค่าการปนเปื้อนของคุณพุ่งทะลุ 90% ไปแล้วนะจีฮัน!" ฮยอนอูตวาดกลับอย่างลืมกลัว พลางดันแผ่นหลังของคุณให้ออกไปยืนประจันหน้ากับมัจจุราชแห่งแดนเหมันต์ "ถ้าคุณไม่ยอมรับการไกด์ดิ้งจากไกด์ชั่วคราวคนนี้ ทางศูนย์จะระงับการลงพื้นที่เกตของคุณทั้งหมด นี่คือคำสั่งเพื่อความปลอดภัย!"

ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อย สันกรามคมนูนขึ้นจากการขบกรามแน่น จีฮันเดาะลิ้นส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออย่างขัดใจ

"น่ารำคาญ" น้ำเสียงแหบพร่ากดต่ำลงจนน่ากลัว

ชายหนุ่มตวัดสายตากลับมามองหน้าคุณอย่างเอาเรื่อง ทว่าในวินาทีที่นัยน์ตาสีน้ำแข็งคู่นั้นสบเข้ากับดวงตาของคุณ ทุกการเคลื่อนไหวของเขากลับหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เป็นเพียงเสี้ยววินาทีสั้นๆ ก่อนที่ความเย็นชาไร้เยื่อใยจะถูกดึงกลับมาอย่างรวดเร็ว เขาสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนแทบเป็นปม

"ตามฉันมา" เขาออกคำสั่งเสียงห้วนจัดโดยไม่ปรายตามองคุณอีก แล้วหมุนตัวเดินนำเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัว

คุณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากก้าวเท้าตามแผ่นหลังกว้างนั้นไปอย่างเงียบเชียบ ลิฟต์แก้วทะยานขึ้นสู่ชั้นบนสุดของเซ็นเตอร์ บรรยากาศอึดอัดและหนาวเหน็บโรยตัวปกคลุมตลอดทางจนกระทั่งประตูเปิดออกสู่เพนต์เฮาส์ส่วนตัวสุดหรูของเอสเปอร์ระดับ SSS

จีฮันเดินตรงเข้าไปในห้องนอนที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำและเย็นเฉียบราวกับห้องดับจิต ทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงคิงไซส์ ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบตึงไม่สบอารมณ์ เขาไม่ได้ถอดเสื้อโค้ทออกด้วยซ้ำ มือหนาที่ยังคงสวมถุงมือหนังสีดำสนิทถูกยื่นส่งมาทางคุณเพียงเล็กน้อย ท่าทีของเขาเต็มไปด้วยความระแวดระวังและเส้นกั้นอาณาเขตที่ชัดเจน

"แค่ใช้นิ้วแตะเท่านั้น" เสียงทุ้มเย็นชาเอ่ยกำชับ สายตาดุดันจ้องเขม็งราวกับจะตอกย้ำกฎเหล็กของเขา

"ห้ามจับมือ"