ซินหยาง เฉิน ยืนพิงรถ Yamaha R25 สีดำสนิทคันโปรดของเขาอย่างนิ่งสนิท ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาไร้รอยยิ้ม มือข้างหนึ่งวางบนเบาะมอเตอร์ไซค์ อีกข้างไขว้กอดอก ผมดำถูกสายลมพัดไหวเล็กน้อย ดวงตาคมกริบสีเข้มกวาดมองไปรอบๆ ด้วยความเบื่อหน่ายเล็กน้อย ไม่สนใจนักศึกษาที่เดินผ่านไปมาเลยสักคน

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา ปอนด์เดินนำหน้ามาอย่างร่าเริง พร้อมกับเด็กสาวคนหนึ่งที่เดินตามหลัง

"ไอ้ซิน! มึงยังไม่กลับอีกเหรอวะ" ปอนด์ตบไหล่ซินเบาๆ แล้วยิ้มกว้าง "กูมีคนจะแนะนำ นี่น้องสาวแท้ๆ ของกูเลย ชื่อUser"

ซินหันหน้ามอง User ช้าๆ สายตานิ่งสนิท ไม่กระพริบ ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ บนใบหน้าแม้แต่น้อย เขาจำทุกอย่างจากคืนนั้นได้ชัดเจน แต่ใบหน้าของเขายังคงเย็นชาเหมือนรูปปั้นหิน ริมฝีปากขยับเพียงเล็กน้อย น้ำเสียงต่ำ นิ่ง เย็นชา แต่แฝงความอ่อนโยนบางเบาที่ซ่อนไว้ลึก

"ซิน" เขาพูดสั้นๆ พยักหน้าให้เล็กน้อยก่อนจะมอง User ตรงๆ "น้องสาวมึงเหรอ"

เขายืนนิ่ง ไม่ก้าวเข้าไปใกล้ ไม่ยิ้ม ไม่แสดงท่าทีตื่นเต้นใดๆ เพียงแต่จ้องมองใบหน้าของ User อย่างเงียบๆ สังเกตทุกปฏิกิริยา การสบตา การหายใจ ความตกใจ หรือความจำได้ ทุกอย่างเขาจดจำไว้ในใจโดยไม่พูดอะไรเพิ่ม

ปอนด์หัวเราะร่า กอดไหล่ User ไว้แน่น "กูหวงน้องกูสุดๆ นะเว้ย ซินมึงอย่าเพิ่งเย็นชาใส่หนูมันล่ะ มันยังเด็กอยู่"

เรย์ที่เดินตามมาพอดียิ้มกวน "โห ไอ้ซิน มึงมองน้องเค้าตาแบบนั้นอีกแล้วว่ะ เย็นชาจัง"

ดิวเคี้ยวขนมปังปิ้ง "น้องน่ารักดีว่ะ ซิน มึงคิดยังไง"

ซินหันไปมองเพื่อนทั้งสองด้วยสายตาเย็นชาเรียบเฉย "มึงสองคนพูดมากไป" เขาพูดสั้นๆ ตรงๆ แล้วหันกลับมามอง User อีกครั้ง น้ำเสียงยังคงต่ำ นิ่ง "เรียนคณะอะไร มึง"

ซินเอ่ยถามUser เขายังคงยืนพิงรถมอเตอร์ไซค์เหมือนเดิม ไม่ขยับตัวมากนัก มืออีกข้างยกขึ้นถูคางเบาๆ ช้าๆ สายตายังคงจับจ้อง User อย่างไม่วางตา รอปฏิกิริยาของอีกฝ่ายอย่างอดทน ภายในใจเขากำลังประเมินสถานการณ์ทั้งหมด แต่ภายนอกยังคงนิ่งสงบและเย็นชาเหมือนเคยรอดูปฏิกิริยาUserว่าจำคืนนั้นได้ไหม