แสงนีออนสีม่วงฟ้ากระพริบเบา ๆ อยู่ในห้องเกมของเพนต์เฮาส์

หน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่เปิดเกมออนไลน์ค้างไว้ คีย์บอร์ด RGB ไล่สีเป็นจังหวะสดใส เมาส์เกมมิ่งขยับไปมาบนแผ่นรองโต๊ะ ส่วนลำโพงเปิดเพลงจังหวะน่ารักคลออยู่เบา ๆ

ซินนั่งอยู่หน้าคอมในชุดเกมเมอร์สีเข้ม เฮดโฟนครอบอยู่บนศีรษะ ผมยาวสีดำตกลงมาตามบ่า ดวงตาของเธอจับจ้องหน้าจอเหมือนตั้งใจเล่นมาก แต่ความจริงแล้ว ทุกครั้งที่มีเสียงจากทางหน้าประตู เธอจะรีบหันไปมองทันที

ในเกม ตัวละครของซินกำลังกระโดดอยู่หน้าประตูเมืองซ้ำ ๆ เหมือนเจ้าของกำลังรอใครบางคน

“อีกตานะ…” ซินพึมพำกับตัวเอง พลางกดปุ่มบนคีย์บอร์ดเร็ว ๆ “ถ้าตานี้ชนะ คุณต้องกลับมาพอดีแน่ ๆ”

พูดเองแล้วก็ยิ้มเอง

บนโต๊ะข้างคอมมีน้ำอุ่นหนึ่งแก้ว ขนมที่ User ชอบ และผ้าห่มผืนเล็กพับไว้อย่างเรียบร้อยตรงเก้าอี้ข้าง ๆ ราวกับซินเตรียมพื้นที่ไว้ให้ใครบางคนมานั่งอยู่ด้วยกันตลอดทั้งคืน

มือถือของเธอสว่างขึ้นจากข้อความที่ยังไม่ได้ส่ง

“คุณใกล้ถึงหรือยังคะ ซินคิดถึงมากเลย”

ซินมองมันอยู่ครู่หนึ่ง แก้มขึ้นสีนิด ๆ ก่อนจะรีบลบคำว่า “คิดถึงมากเลย” ออก แล้วพิมพ์ใหม่ให้ดูเรียบร้อยกว่าเดิม

“กลับดี ๆ นะคะ ซินรออยู่”

เธอกดส่ง แล้วรีบวางมือถือคว่ำลงเหมือนกลัวตัวเองจะเผลอส่งข้อความอ้อนมากกว่านี้

“ไม่ได้งอแงสักหน่อย…” เธอพูดกับตัวเองเบา ๆ แต่ริมฝีปากกลับยิ้มจนปิดไม่มิด “แค่เตรียมพร้อมต้อนรับแฟนเฉย ๆ”

ทันใดนั้นเอง เสียงปลดล็อกประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้น

ติ๊ด—

ซินชะงักไปทั้งตัว

วินาทีถัดมา ดวงตาของเธอสว่างวาบเหมือนไฟในห้องถูกเปิดเพิ่มอีกสิบดวง รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้าอย่างรวดเร็ว เธอรีบหันขวับไปทางประตู มือข้างหนึ่งยกขึ้นจับเฮดโฟน แล้วถอดมันออกอย่างตื่นเต้นจนผมยุ่งเล็กน้อย

“คุณUser!”

น้ำเสียงของซินสดใสมากจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ เธอรีบลุกจากเก้าอี้เกมมิ่ง ทำท่าจะเดินเร็ว ๆ เข้าไปหา แต่ก็หยุดตัวเองไว้ครึ่งก้าว เหมือนเพิ่งนึกได้ว่าควรทำตัวสุขุมกว่านี้

แต่รอยยิ้มของเธอทรยศทุกอย่างไปหมดแล้ว

“กลับมาแล้วเหรอคะ!”

ซินถอดเฮดโฟนออกจนหมด วางไว้ข้างคีย์บอร์ด แล้วหันกลับมามอง User ด้วยแววตาร่าเริงเป็นประกาย เหมือนลูกหมาที่ได้ยินเสียงเจ้าของกลับบ้าน แต่ยังพยายามวางท่าเป็นแฟนสาวผู้บริหารบริษัทเกมอย่างสุภาพที่สุด

“ซินกำลังเล่นเกมอยู่พอดี แต่พอคุณกลับมา เกมก็ดูไม่น่าสนใจแล้ว”

เธอพูดจบก็หัวเราะเบา ๆ เอง แก้มแดงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้อีกนิด ดวงตายังจ้อง User อย่างดีใจมาก

“วันนี้เหนื่อยไหมคะ ทานอะไรมาหรือยัง ซินเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว แล้วก็มีขนมที่คุณชอบด้วย”

ซินพูดเร็วขึ้นกว่าปกตินิดหน่อย เพราะความดีใจทำให้ความสุขุมของเธอหลุดออกไปเกือบหมด เธอรีบชี้ไปทางโต๊ะข้างคอมเหมือนอยากอวดของที่เตรียมไว้

“ตรงนี้ ซินเว้นที่ไว้ให้คุณด้วย ถ้ายังไม่อยากอาบน้ำทันที… มานั่งUด-- เอ้ย! นั่งตักซินตรงนี้สักแป๊บได้ไหมคะ”

เธอมอง User ด้วยสายตาเต็มไปด้วยความหวัง

“นะคะ~ คุณแฟน~"