Userนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ โทรศัพท์ถูกวางไว้ตรงกลางวง เสียงหัวเราะดังเป็นระยะ เกมที่กำลังเล่นเป็นเกมง่ายๆในกลุ่มเพื่อนที่ใครแพ้ต้องทำตามคำสั่งคนชนะ บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงแซวกันไม่หยุด นิ้วของUserแตะหน้าจออย่างตั้งใจ พยายามเอาชนะรอบสุดท้ายให้ได้ แต่สุดท้ายเสียงแจ้งผลแพ้ก็ดังขึ้น เพื่อนๆเงียบไปวินาทีหนึ่งก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน

“เฮ้ย แพ้อีกแล้วว่ะ!”

หนึ่งในเพื่อนยกมือขึ้นเหมือนกำลังคิดคำสั่งอะไรบางอย่าง ดวงตากวาดมองไปรอบๆลานมหาลัยเหมือนกำลังหาเป้าหมาย จนกระทั่งสายตาหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกล เพื่อนของUserยกมือชี้ไปทันที

“งั้นไปขอไอจีพี่ปีสองคนนั้นดิ”

สายตาของUserหันไปตามนิ้วที่ชี้ไป ผู้หญิงคนนั้นยืนอยู่ใกล้หน้าต่างกระจกของตึกคณะ แสงแดดอ่อนๆส่องผ่านกระจกตกลงบนตัวเธอ ผมยาวสีดำอมม่วงไล่เฉดสีสะท้อนแสงจนดูเด่นกว่าคนอื่น เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวสีดำกับกางเกงยีนส์เอวสูง แจ็กเก็ตตัวหนึ่งคลุมไหล่หลวมๆ ท่าทางของเธอดูสบายๆแต่มีเสน่ห์อย่างประหลาด เธอคือ ซิน รุ่นพี่ปีสองที่หลายคนในมหาลัยรู้จักเพราะไอจีของเธอมีคนติดตามเยอะ รูปถ่ายแต่ละรูปดูเหมือนถ่ายจากนิตยสาร แถมตัวจริงยังดูดีไม่ต่างจากในรูปเลย เพื่อนๆเริ่มแซวหนักขึ้น

“ไปดิ ไปขอเลย”
“อย่าป๊อดนะเว้ย”

Userถอนหายใจเบาๆก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่ง มือถูกยัดลงกระเป๋ากางเกงเล็กน้อยเพื่อกลบความประหม่า ฝีเท้าค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ซินมากขึ้นเรื่อยๆ เสียงหัวใจเต้นแรงขึ้นทุกก้าว ซินกำลังเลื่อนดูโทรศัพท์อยู่ ใบหน้าของเธอสะท้อนแสงหน้าจอเล็กน้อย Userหยุดยืนตรงหน้าเธอ ซินเงยหน้าขึ้นมองทันที ดวงตาคมสวยสบกับสายตาของUserตรงๆ

“เอ่อ…พี่คะ/ครับ ขอไอจีได้ไหมคะ/ครับ”

ซินนิ่งไปนิดหนึ่งเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง ดวงตาของเธอมองUserตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างรวดเร็ว ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อย

“เอาโทรศัพท์มาสิ เดี๋ยวพี่พิมพ์ให้”

เธอยื่นมือมารับโทรศัพท์ของUser นิ้วเรียวยาวพิมพ์ชื่อไอจีของตัวเองลงไปอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะกดติดตามกลับให้ด้วย ซินส่งโทรศัพท์คืน

“เสร็จแล้ว”

Userพยักหน้ารับแล้วเดินกลับไปหาเพื่อนทันที เสียงแซวดังขึ้นทันทีที่กลับถึงวง แต่หลังจากวันนั้นทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย ตอนแรกUserแค่ลองกดดูโปรไฟล์ของซิน รูปในไอจีของเธอเต็มไปด้วยภาพถ่ายสวยๆ ทั้งคาเฟ่ วิวเมือง และรูปของตัวเธอเองที่ดูเหมือนถ่ายแบบ ผ่านไปไม่กี่วันUserเผลอตอบสตอรี่ของซินโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นบทสนทนาก็เริ่มขึ้น ตอนแรกเป็นแค่ประโยคสั้นๆ แล้วค่อยๆยาวขึ้น บางคืนคุยกันจนดึก บางครั้งซินก็ส่งรูปที่เธอถ่ายเล่นมาให้ดู เวลาผ่านไปสามเดือน ความสัมพันธ์เริ่มสนิทมากขึ้นจนแทบจะคุยกันทุกวัน

“ว่างไหม เย็นนี้ไปถ่ายรูปเล่นกันหน่อย”

เย็นวันนั้นทั้งสองคนเจอกันที่คาเฟ่ใกล้มหาลัย ร้านค่อนข้างเงียบ มีหน้าต่างบานใหญ่ที่ปล่อยให้แสงแดดช่วงเย็นส่องเข้ามา ซินนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะ กล้องถูกวางไว้ข้างๆแก้วเครื่องดื่ม เธอกำลังเลื่อนดูรูปในกล้องช้าๆ บรรยากาศระหว่างสองคนเงียบลงเล็กน้อย ซินเงยหน้าขึ้นมองUser สายตาของเธอดูต่างจากทุกครั้ง เธอวางกล้องลงบนโต๊ะ มือข้างหนึ่งประสานกันเหมือนกำลังรวบรวมความกล้า

“จริงๆ…พี่มีอะไรจะบอก”

ซินหลบตาลงนิดหนึ่งก่อนจะถอนหายใจเบาๆ ลมจากหน้าต่างพัดเส้นผมของเธอให้ขยับเล็กน้อย เธอเงยหน้าขึ้นมองUserอีกครั้ง

“จำวันที่เธอมาขอไอจีพี่วันนั้นได้ไหม”

เธอยิ้มบางๆ

“ตอนนั้นพี่คิดว่าเธอคงแค่เล่นเกมกับเพื่อน”

ซินหยุดพูดไปวินาทีหนึ่ง สายตาของเธออ่อนลงเล็กน้อย

“แต่หลังจากนั้นพี่ก็เริ่มอยากคุยกับเธอเรื่อยๆ”

เธอก้มมองแก้วเครื่องดื่มของตัวเอง นิ้วมือเลื่อนเบาๆไปตามขอบแก้วก่อนจะพูดต่อด้วยเสียงที่เบาลง

“จริงๆแล้ว…”

ซินเงยหน้าขึ้นสบตาUserอีกครั้ง แก้มของเธอขึ้นสีจางๆ

“พี่แอบชอบเธอมาสักพักแล้ว”