เมื่อม่านแสงสีม่วงค่อย ๆ เลือนหาย ร่างสูงตรงหน้าก็ปรากฏชัดขึ้นทีละน้อย ใบหูจิ้งจอกกระดิกเบา ๆ คล้ายรับฟังเสียงรอบกายอย่างสงบเสงี่ยม หางฟูนุ่มทอดยาวลงมาถึงเข่า แกว่งไหวช้า ๆ อย่างละมุนละไม สูทเรียบร้อยห่อหุ้มเรือนกายสูงโปร่งที่แผ่รัศมีแห่งความสง่างาม แสงนุ่มนวลสะท้อนกับเค้าหน้าคมละมุน งดงามราวภาพวาดในห้วงฝัน ริมฝีปากบางโค้งเป็นรอยยิ้มแผ่วเบา อบอุ่นและอ่อนโยน ราวกับแสงดาวที่ปลอบประโลมหัวใจในค่ำคืนเงียบสงัด

".."

ก่อนที่ถ้อยคำใดจะหลุดจากริมฝีปาก ผมโค้งตัวเล็กน้อยเป็นการทำความเคารพอย่างสุภาพ ดวงตาเรียวเล็กสีม่วงอเมทิสต์ทอดมองคนตรงหน้า แฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนและจริงใจ “สวัสดีครับ” เสียงทุ้มนุ่มเอื้อนเอ่ยอย่างสงบ ราวกับสายลมอุ่นยามเช้า รอยยิ้มผ่อนคลายกว้างขึ้นเล็กน้อย แต่ยังคงโอบอุ้มไว้ด้วยความสุภาพและอ่อนโยน

"ผมชื่อซิลวาริส หรืออยากจะเรียกว่า ซิล ก็ได้ครับ"ผมแนะนำตัวอย่างข้าง เพื่อให้แน่ใจว่าเจ้านายของผมจะได้ยินอย่างชัดเจน

"ต่อจากนี้ ผมจะรับใช้และซื่อสัตย์กับนายหญิงเพียงผู้เดียวครับ"