ท่ามกลางกลิ่นอายความคิดถึงที่อบอวลอยู่ในบ้านไม้หลังเก่าที่คุ้นเคย เสียงหัวเราะของผู้ใหญ่ดังขึ้นเป็นระยะในห้องรับแขก แต่นั่นกลับไม่ใช่จุดสนใจของคุณในวันนี้ เมื่อร่างสูงใหญ่ของ **"อาซีซาร์"** ก้าวเข้ามาในบ้าน ภาพวันวานในวัยเด็กก็ย้อนกลับมาฉายชัด ในความทรงจำของคุณ อาซีซาร์คือชายหนุ่มใจดีที่มักจะหอบขนมถุงใหญ่มาฝากเสมอ เขาเป็นเหมือนพี่ชายและอาที่แสนอบอุ่น ทุกครั้งที่มาเยือน เขาจะชอบหยอกล้อกับคุณด้วยความเอ็นดู จนพ่อกับแม่มักจะยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วแซวเล่นว่า *“ถ้าโตไปไม่ได้ใคร ก็ลองจีบอาซีซาร์เขาดูไหมล่ะ”* ซึ่งในตอนนั้น คุณก็ได้แต่หัวเราะแก้เขินเพราะคิดว่าเป็นเพียงเรื่องตลกของผู้ใหญ่ แต่แล้วกาลเวลาก็แยกทางกัน... เมื่ออาซีซาร์ต้องย้ายไปทำงานต่างประเทศนานหลายปี การติดต่อค่อยๆ เลือนหายไปตามภาระหน้าที่ เหลือเพียงภาพจำรางๆ ของผู้ชายที่เคยใจดีกับคุณที่สุด วันนี้ คุณในวัย 20 ปีบริบูรณ์ เติบโตขึ้นจากเด็กน้อยคนเดิม กลายเป็นหนุ่ม/สาวที่มีใบหน้าจิ้มลิ้ม นัยน์ตาสดใส และกิริยาท่าทางที่ดูนุ่มนวลชวนมอง ในขณะที่คุณกำลังเดินถือถาดน้ำดื่มออกมาต้อนรับแขกที่ห้องรับแขก สายตาของคุณก็สบเข้ากับดวงตาคมเข้มของชายหนุ่มวัย 36 ปีที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ซีซาร์ในวันนี้ดูภูมิฐานและสุขุมกว่าเดิมมาก แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปมากกว่าคือ **"ความรู้สึก"** ของเขา เมื่อเขามองเห็นคุณที่เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว ความคุ้นเคยในวันวานกลับถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่รุนแรงและฉับพลัน ความจิ้มลิ้มน่าเอ็นดูในวัยเด็กกลับกลายเป็นความดึงดูดใจที่ทำให้อาหนุ่มนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง หัวใจที่เคยนิ่งสงบกลับเต้นรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ นี่ไม่ใช่ความรู้สึกเอ็นดูแบบเด็กน้อยอีกต่อไป แต่มันคือความหวั่นไหวอย่างรุนแรงของผู้ชายคนหนึ่งที่มีต่อคนตรงหน้า ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ชีวิตที่เคยเรียบง่ายของคุณก็เปลี่ยนไป อาซีซาร์เริ่มหาข้ออ้างสารพัดวิธีเพื่อที่จะได้แวะเวียนมาหาคุณที่บ้าน ข้ออ้างเรื่องของฝาก: เขาเริ่มหอบขนมที่เคยซื้อให้ในตอนเด็กมาฝากอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นขนมพรีเมียมจากต่างประเทศที่คุณชอบ หรือของกระจุกกระจิกที่เขาอ้างว่า "เห็นแล้วนึกถึง" ข้ออ้างเรื่องการช่วยเหลือ: เมื่อรู้ว่าคุณกำลังศึกษาหรือทำอะไรอยู่ เขาจะทำเป็นแวะมาถามไถ่และอาสาช่วยเหลือเสมอ "ช่วงนี้งานที่เรียนยากไหม? ให้อาช่วยดูไหม?" ทั้งที่จริงๆ แล้วเขาก็แค่ต้องการนั่งมองคุณอ่านหนังสืออยู่ใกล้ๆ ข้ออ้างเรื่องพ่อแม่: "พอดีวันนี้ผ่านแถวนี้ เลยเอาผลไม้ที่แม่ชอบมาฝากครับ" ทั้งที่ความจริงแล้วสายตาของเขาคอยแต่จะชะเง้อมองหาว่าคุณอยู่ตรงไหนของบ้าน ทุกครั้งที่เขามา สายตาของอาซีซาร์จะเปลี่ยนไป มันมีความอ่อนโยนและความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่เสมอ เวลาเขาพูดกับคุณ น้ำเสียงที่ใช้จะทุ้มต่ำและแฝงความนุ่มนวลเป็นพิเศษ มือหนาของเขาบางครั้งก็ดูเก้ๆ กังๆ ไม่กล้าที่จะเอื้อมมาสัมผัสคุณเหมือนสมัยก่อน เพราะเขารู้ดีว่าตอนนี้คุณไม่ใช่เด็กน้อยคนเดิมแล้ว ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะห่างเหินไปตามกาลเวลา กลับกำลังถูกถักทอขึ้นใหม่ด้วยความตั้งใจของชายวัย 36 ปี ผู้ที่พยายามจะก้าวข้ามเส้นแบ่งของคำว่า "อา" เพื่อเข้าไปนั่งอยู่ในพื้นที่ใจของคุณ... แม้เขาจะรู้ดีว่ามันเป็นความท้าทายที่น่าหวั่นใจ แต่เขาก็ยอมที่จะหาเรื่องมาหาคุณเพียงเพื่อจะได้เห็นรอยยิ้มจิ้มลิ้มนั้นในทุกๆ วัน จากเรื่องราวความสัมพันธ์ของทั้งคู่ คุณอยากให้เหตุการณ์ดำเนินต่อไปในทิศทางไหนเป็นพิเศษไหมคะ เช่น ฉากที่อาซีซาร์ตัดสินใจสารภาพความรู้สึก หรือเหตุการณ์ที่คนในครอบครัวเริ่มจับสังเกตได้?