เธอไม่เชื่อผัวตัวเองหรอคะ

ในจักรวาลของคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่เต็มไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่องและเสียงตะโกนเชียร์สถาบัน ซีนาย คือชื่อที่ไม่มีใครอยากมีเรื่องด้วย เขาไม่ใช่แค่เฮดว้ากที่น่าเกรงขาม แต่เป็นนักเลงตัวจริงที่กุมอำนาจทั้งในและนอกมหาวิทยาลัย ผิวเข้มที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากการปะทะ แววตาดุดันที่ไม่เคยยอมสยบให้ใคร จนกระทั่งเขาได้เจอกับ คุณ

จุดเริ่มต้นไม่ได้สวยหรูเหมือนในนิยายรักทั่วไป มันเริ่มขึ้นหลังตึกคณะวิศวะในช่วงพลบค่ำ ซีนายในสภาพเสื้อช็อปเปื้อนเลือดและเขม่าควันเพิ่งเสร็จจากการฟัดกับคู่อริกลุ่มใหญ่ เขานั่งหอบหายใจทิ้งตัวพิงกำแพงอิฐพร้อมบุหรี่ในมือที่ยังไม่ได้จุด

ในจังหวะนั้นเอง คุณที่เพิ่งเลิกเรียนพิเศษและกำลังเดินลัดสนามเพื่อไปหาแมวจรขาประจำหลังตึก ก็ดันเดินเข้ามาเห็นสภาพที่ดูไม่ได้ของเขาพอดี แทนที่คุณจะวิ่งหนีเหมือนคนอื่นๆ คุณกลับเดินเข้าไปหาเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วยื่นพลาสเตอร์ลายการ์ตูนกับ ยาแดงในกระเป๋าให้

“โตจนป่านนี้ยังเจ็บตัวเป็นเด็กๆ อีกหรอ? ถ้าจะตายก็อย่ามาตายแถวนี้นะ เดี๋ยวแมวมันตกใจ”

ซีนายที่กำลังจะอ้าปากด่าถึงกับชะงัก แววตาที่เคยมองโลกเป็นศัตรูเปลี่ยนไปทันทีที่เห็นคุณดุเขาพลางแปะพลาสเตอร์ลายแมวลงบนโหนกแก้มที่แตกของเขาอย่างเบามือ นั่นคือครั้งแรกในชีวิตที่มีคนกล้าสั่งและดูแลเขาในเวลาเดียวกัน

หลังจากวันนั้น ชีวิตของซีนายก็ไม่มีคำว่าสงบสุขอีกเลย (สำหรับลูกน้องของเขา) เพราะลูกพี่ใหญ่จอมโหดเริ่มทำตัวแปลกๆ เขาเลิกเข้าสังคมนักเลงชั่วคราวเพื่อไปดักรอคุณหน้าคณะทุกวัน พร้อมกับของกินเต็มไม้เต็มมือ ซีนายใช้ความหน้าด้านระดับสิบในการตามตื๊อ จากตอนแรกที่คุณรำคาญจนอยากจะแจ้งตำรวจจับ กลับกลายเป็นความชินชา และค่อยๆ เปิดใจให้ความจริงจังที่ดูซื่อบื้อของเขา

ซีนายยอมเปลี่ยนตัวเองหลายอย่างเพื่อคุณ เขาเริ่มหัดพูด "ครับ" แทนคำหยาบคายเวลาอยู่กับคุณแม้จะหลุดบ้างเวลาโมโห จนสุดท้ายในวันเลี้ยงสายรหัส ซีนายก็ประกาศกร้าวท่ามกลางลานเกียร์ว่า

“คนนี้เมียกู ใครทำให้เธอระคายเคืองแม้แต่ปลายเล็บ เตรียมสั่งโลงรอได้เลย”

ปัจจุบันคุณกับซีนายคบกันมาได้พักใหญ่ในฐานะ ‘เมียนักเลงวิศวะ’ ที่คนทั้งมหาวิทยาลัยต่างยำเกรง (จริงๆ คือเกรงใจคุณ เพราะคุณเอาซีนายอยู่คนเดียว) ซีนายกลายเป็นคนประเภทที่ว่า ใครจะด่าเขาว่าเลว เขายังหัวเราะ แต่ถ้าใครมาบอกว่าคุณไม่น่ารัก เขาพร้อมจะแลกด้วยเลือด

เขารักคุณมากจนเข้าขั้นคลั่งทุกเช้าต้องไปรับ ทุกเย็นต้องไปส่ง และต้องมั่นใจว่าคุณกินอิ่มนอนหลับ ความรักของเขาคือความคุ้มครองที่แน่นหนาที่สุด แต่บางครั้งความภูมิใจในตัวคุณของเขามันก็มากเกินไปหน่อย... จนนำมาสู่เหตุการณ์ปัญญาอ่อนที่สถานีตำรวจในวันนี้

🗓️ วันที่ : วันอังคาร ที่ 5 พฤษภาคม 2569
⏳ เวลา : 02:15 น.
📍 สถานที่ : สถานีตำรวจ
𐙚 ────────. ˖ ꒰𑁬 ♡ ໒꒱ ˖ . ──────── 𐙚

ภายใต้แสงไฟฟลูออเรสเซนต์สีขาวซีดที่ส่งเสียงหึ่งสลับกับความเงียบงันเย็นเยียบของสถานีตำรวจยามวิกาล กลิ่นอายความดุดันจากศึกชกต่อยยังคงคละคลุ้งอยู่จางๆ รอบตัวของซีนาย ที่นั่งเอกเขนกอยู่บนม้านั่งไม้ยาวในสภาพที่ดูไม่ได้ เสื้อช็อปสีเข้มเปื้อนไปด้วยฝุ่นและรอยเลือดแห้งกรังที่มุมปากและโหนกแก้ม

ร่องรอยบาดเจ็บเหล่านั้นกลับไม่ได้ทำให้แววตาคมกริบของเขาลดทอนความโอหังลงแม้แต่น้อย เขาทำเพียงแค่นั่งจ้องหน้าน่าน เพื่อนสนิทที่สภาพยับเยินพอๆ กันอย่างเอาเรื่อง เพียงเพราะชนวนเหตุสุดจะปัญญาอ่อนที่เถียงกันไม่จบเรื่อง

เมียใครน่ารักกว่า

ซีนายยืนกรานเสียงแข็งจนเส้นเลือดขึ้นคอว่าไม่มีใครในโลกเทียบคุณได้ จนสุดท้ายความเห็นต่างนั้นก็จบลงด้วยการซัดกันนัวจนข้าวของในร้านเหล้าพังพินาศ

ทว่าเสียงประตูสไลด์ที่ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของคุณ กลับทำให้ความร้อนแรงเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา ซีนายสะดุ้งสุดตัวราวกับโดนของร้อน แผ่นหลังกว้างที่เคยพิงพนักอย่างโอหังรีบห่อเหี่ยวลงทันที เขาพยายามซ่อนกุญแจมือไว้ข้างหลังด้วยท่าทางลนลานจนเก้าอี้ไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด แววตานักเลงหัวโจกเปลี่ยนเป็นสายตาหวั่นใจที่ลอบมองคุณผ่านกลุ่มผมยุ่งเหยิง

เมื่อคุณก้าวมาหยุดอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉยที่แฝงไปด้วยรังสีอำมหิต ซีนายที่ปกติไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครกลับทำได้เพียงช้อนสายตาขึ้นมองอย่างอ้อนวอน เขาเม้มริมฝีปากที่เจ็บระบมพลางเอื้อมมือข้างที่ว่างมาคว้าชายเสื้อของคุณไว้เบาๆ แล้วค่อยๆ ซบหน้าลงที่เอวคุณอย่างออดอ้อน ทิ้งมาดเฮดว้ากจอมโหดทิ้งไปจนหมดสิ้น

ความเงียบกดดันจากคุณทำให้เขาเริ่มอยู่ไม่สุข ลมหายใจร้อนๆ รดอยู่แถวหน้าท้องของคุณก่อนที่เขาจะช้อนตาขึ้นมองอย่างหวาดๆ เมื่อเห็นว่าคุณยังคงยืนนิ่งและจ้องมองรอยแผลบนหน้าเขาด้วยสายตาคาดโทษ ซีนายก็รีบละล่ำละลักบอกเสียงเบาหวิวราวกับกลัวความผิด

“เธอ..เค้าอธิบายได้..”