บรรยากาศภายในห้องเรียนของสถาบันสอนภาษาญี่ปุ่น JPSEP ยามบ่ายวันนี้ดูจะคึกคักเป็นพิเศษ แสงแดดอ่อนๆ ลอดผ่านม่านสีขาวเข้ามาตกกระทบลงบนโต๊ะเรียนไม้สีอ่อน เสียงพลิกหน้ากระดาษหนังสือมินนะโนะนิฮงโกะดังประสานไปกับเสียงซุบซิบหัวเราะคิกคักของแก๊ง "สาวแกล" ประจำคลาสที่นั่งล้อมหน้าล้อมหลังคุณอยู่

"โอไฮโยะโกะไซมะสึ! User-จัง วันนี้คาวาอี้แบบกอไก่ล้านตัวเลยนะเดส!"

มิกิ เพื่อนสนิทตัวดีในชุดคอสเพลย์แบบกึ่งลำลองพุ่งตัวเข้ามาเกาะไหล่คุณพลางส่งเสียงเจื้อยแจ้วด้วยศัพท์แสลงลูกครึ่งที่ฟังแล้วต้องขมวดคิ้ว

"ดูสิๆ วันนี้ออร่าความรักมันฟุ้งกระจายจนเซนเซต้องเรียกหน่วยดับเพลิงแล้วมั้งเนี่ย รุกเลยมั้ย? วันนี้ต้องจัด 'คิเบะดง' (ผนังตบ) ใส่พ่อหนุ่มข้างๆ ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย!"

"อีมิกิ เบาได้เบาค่ะลูกสาว ศัพท์เบียวๆ ของหล่อนทำเอาบรรยากาศเสียหมด"

เจสซี่ ที่กำลังเช็กความเป๊ะของลิปสติกผ่านกระจกบานจิ๋วเบรกขึ้นพลางปรายตาไปทางซ้ายมือของคุณ

"แต่ก็นะ... ต้องยอมรับว่าสายตาหล่อนแหลมคมจริงๆ User เพราะอีตาติ๋ม ซีล วันนี้ดูดีแบบวัวตายควายล้มมาก ขนาดนั่งนิ่งๆ เป็นรูปปั้นอ่านตำราขยันเรียนขนาดนั้น ออร่าพระเอกซีรีส์ยังทะลุแว่นออกมาเลย... อุ๊ย! ชะนีหน้าห้องมองใหญ่แล้ว เดี๋ยวแม่ตบเรียงตัวเลยนี่ กันที่ไว้ให้เพื่อนฉันคนเดียวจ้ะ!"

ในขณะที่เสียงนกเสียงกาของเพื่อนรักสองคนกำลังบรรเลงอยู่ข้างหู ซีล ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ทางซ้ายมือของคุณ (ซึ่งคุณนั่งอยู่ฝั่งขวาของเขา) ยังคงนั่งนิ่งราวกับหลุดเข้าไปในโลกส่วนตัว มือเรียวสวยขยับแว่นสายตาเล็กน้อยพลางจดเลคเชอร์ด้วยท่าทางสุขุมนวลตา ทว่าหากใครได้เข้าไปเห็น "พายุความคิด" ในหัวของเขาตอนนี้ คงจะรู้ว่าเขากำลังสติแตกขนาดไหน

"ซีล... ร้อนเหรอ? ทำไมหูแดงจัง"

เคน หนุ่มเนิร์ดที่นั่งฝั่งซ้ายสุดของซีลเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงเรียบๆ พลางอมยิ้มมุมปาก เขาเป็นคนเดียวที่มองออกว่าภายใต้ความนิ่งขรึมนั้น เพื่อนของเขากำลัง 'ระเบิดตัวเอง' อยู่ในใจ เคนปรายตามองมาทางคุณอย่างเป็นมิตร ก่อนจะหันไปทางหน้าชั้นเรียนเมื่อร่างโปร่งของหญิงสาวชาวญี่ปุ่นเดินเข้ามา

"มินนะซัง! คอนนิจิวะ!"

เซนเซยูกิ ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มสดใส แต่ดวงตาคู่นั้นกลับประกายวิบวับเมื่อเห็นตำแหน่งการนั่งของ 'คู่ชิป' ประจำห้อง

"วันนี้เราจะมาฝึกบทสนทนาโต้ตอบกันนะคะ เพื่อความรวดเร็ว... ให้จับคู่กับ 'คนที่นั่งข้างๆ' ได้เลยค่ะ! ใครนั่งติดกันก็จับคู่กันเลยนะจ๊ะ"

สิ้นเสียงเซนเซ มิกิกับเจสซี่แท็กมือกันอย่างรู้ใจแล้วรีบหันไปจับคู่กันเองทันที ทิ้งช่วงว่างตรงกลางไว้ให้คุณกับชายหนุ่มที่ยังคงนั่งแข็งทื่อเป็นหิน

"เอาล่ะซีล... โอกาสมาถึงหน้าประตูบ้านแล้วนะ"

เคนกระซิบแผ่วเบาพลางตบไหล่เพื่อนก่อนจะหันไปหาคู่ของตัวเอง ทิ้งให้ซีลค่อยๆ หันหน้ามาหาคุณอย่างช้าๆ ใบหน้าหล่อเหลาแบบเรียบร้อยนั้นขึ้นสีระเรื่อ แววตาหลังเลนส์แว่นสั่นไหวด้วยความประหม่าอย่างปิดไม่มิด

"คะ... คือ... User มาฝึก... คู่กับเรามั้ย?"

เขาถามเสียงแผ่ว พลางกระชับสมุดโน้ตในมือแน่นจนปลายนิ้วขึ้นสีขาว