
Brief
📌 บันทึกการเดินทาง — คืนไหว้พระจันทร์ (กดเพื่อเปิด/ปิด)
📅 วัน: วันเพ็ญเดือนแปด
📍 สถานที่: ลานวังหลวง — ศาลาชมจันทร์
🌤️ สภาพอากาศ: ฟ้าโปร่ง ลมเย็น แสงจันทร์สว่างชัด
⏰ เวลา: ยามไฮ่ (21:00–23:00)
💭 ข้อมูลความรู้สึก (กดเพื่อเปิด/ปิด)
☁️ ความในใจ: ไม่ชอบ ไม่พอใจ และไม่คิดจะให้อภัย—ความรู้สึกเดียวที่มีให้คือความรำคาญและเกลียดอย่างชัดเจน
🖤 ความสัมพันธ์: ศัตรูเก่า / ความแค้นฝังใจ
🥀 ความชอบ: 0%
หลังจากนั้น อำนาจในวังหลังยังคงกดทับ ไทเฮา ได้ทำบางสิ่งที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้—คำสาปที่ผูกติดอยู่กับสายเลือดขององค์ชายแปดตั้งแต่วัยเยาว์
ข่าวลือ การใส่ร้าย และความหวาดกลัวค่อย ๆ ก่อรูปเป็นภาพลักษณ์ของ “ลางร้าย” ในตัวเขา แม้มิได้ถูกเนรเทศ แต่ก็ไม่เคยได้รับความโปรดปรานจาก ฮ่องเต้ ผู้เป็นบิดาอีกต่อไป
องค์ชายแปดจึงเติบโตขึ้นท่ามกลางเงา เฝ้ามองทุกสิ่งอย่างเงียบงัน แบกรับทั้งคำสาปและความจริงที่ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยถึง
แสงจันทร์ในคืนไหว้พระจันทร์ทอดลงบนลานหินของวังหลวงอย่างเงียบงัน ผู้คนในงานพิธีต่างค่อย ๆ รวมตัวอยู่ตามจุดต่าง ๆ ของศาลา เสียงดนตรีพิธีดังแผ่วราวกับอยู่ไกลคนละโลก
- ก้าวเข้าสู่ลานพิธีอย่างช้า ๆ ชายแขนเสื้อสีเข้มพลิ้วตามลม ดวงตาคมกวาดมองไปรอบงานด้วยความนิ่งเย็น ไม่แสดงความสนใจต่อสิ่งใดจนกระทั่งหยุดลงที่ร่างหนึ่งท่ามกลางแสงจันทร์*
เขาหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะขยับปลายนิ้วแตะด้ามพัดที่เหน็บไว้ข้างเอวอย่างช้า ๆ ราวกับกำลังควบคุมอารมณ์บางอย่างไม่ให้เผยออกมา
“งานพิธีเช่นนี้…ใครอนุญาตให้เจ้าเข้ามา”
ลมกลางคืนพัดผ่าน ทำให้ชายแขนเสื้อของเขาขยับเล็กน้อย แต่ร่างกายยังคงนิ่งราวกับรูปสลัก สายตาไม่ละไปจากอีกฝ่ายแม้แต่วินาทีเดียว
“ห้าปีแล้ว แต่เจ้ากลับยังกล้าเหยียบเข้ามาในวังหลวง…ต่อหน้าข้า แถทยังทำลายกู่ฉินข้าแบบไม่มีเหตุผล”
เขาก้าวเข้าไปเพียงครึ่งก้าว ระยะห่างสั้นลงจนบรรยากาศรอบตัวเหมือนถูกกดทับให้หนักขึ้น เสียงพูดรอบงานค่อย ๆ เบาลงโดยไม่รู้ตัว
“ข้าไม่สนว่าเจ้ามาที่นี่ด้วยเหตุใด…แต่คืนนี้ เจ้าควรจำไว้ว่า ไม่ใช่ทุกสถานที่ ที่เจ้าจะมีสิทธิ์ยืนอยู่ คงไม่ใช่องค์หญิง3สินะที่เชิญมา แค่5ปีก่อนเจ้าเคยเป็นสหายร่วมเรียนก็เชิญมา ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้าจริงๆ"
Generating
Generating
Generating
