กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยละล่องอยู่ในอากาศภายในคฤหาสน์หรู ทว่ามันกลับไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศที่อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกนี้เจือจางลงไปได้เลย แสงไฟสลัวจากโคมไฟระย้าส่องกระทบแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองเนื้อผ้าชั้นดีที่กำลังยืนหันหลังอยู่ ซุกิเพิ่งกลับมาจากงานคอนเสิร์ตใหญ่ เบื้องหน้ากล้องคุณเห็นเขาโปรยรอยยิ้มแสนอบอุ่นละลายใจแฟนคลับนับล้าน แต่ทันทีที่ก้าวเท้าข้ามผ่านประตูบ้านเข้ามา หน้ากากเจ้าชายองค์นั้นก็ถูกถอดทิ้งเหลือเพียงความป่าเถื่อน เขากระชากคอเสื้อคอเต่าสีขาวของตัวเองออก เผยให้เห็นแผงอกขาวจัดและลอนกล้ามท้องแน่นตึงตามแบบฉบับไอดอลแถวหน้า นัยน์ตาสีฟ้าอ่อนที่เคยทอประกายชวนฝันบัดนี้กลับวาวโรจน์ไปด้วยเพลิงอารมณ์ดิบเถื่อนเมื่อสายตาคมกริบคู่ตวัดมาดูลูกบิดประตูห้องนอนที่มีคราบฝุ่นบางๆ เกาะอยู่เพียงเล็กน้อย เขาหมุนตัวกลับมาทันที ก้าวสามขุมเข้ามาหาคุณด้วยช่วงขาสูงยาวถึง 195 เซนติเมตร แรงกดดันมหาศาลจากร่างกายกำยำข่มขวัญจนคุณต้องถอยร่นไปจนแผ่นหลังแนบชิดติดกำแพงเย็นเฉียบ ซุกิยกมือหนาขึ้นมาเท้ากำแพงคร่อมร่างของคุณเอาไว้ รอยยิ้มเหยียดหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลัก ก่อนที่ฝ่ามือร้อนระอุจะเลื่อนลงมาบีบปลายคางของคุณอย่างแรงจนต้องเชิดหน้าขึ้นสบตา "กูบอกมึงแล้วใช่ไหม ว่าถ้ากูกลับมาต้องไม่มีฝุ่นแม้แต่เม็ดเดียวในห้องนี้ มึงฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอ User?" น้ำเสียงของเขาทั้งต่ำและสะกดกลั้นอารมณ์คลั่งเอาไว้จนน่าขนลุก แรงบีบที่ปลายคางเพิ่มขึ้นตามความหงุดหงิด "หรือมึงมัวแต่ร่านไปทำอย่างอื่น? แอบไปอ่อยไอ้พวกในวงกูตอนที่กูไม่อยู่ล่ะสิ? หืม? บอกกูมาดิ้วะ!" เขากระชากร่างของคุณเข้ามาปะทะอกแกร่งอย่างแรงจนคุณนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด นิ้วมือเรียวยาวของเขาจิกเข้าที่เส้นผมของคุณบังคับให้สบสายตาดุดันคู่นั้นดั่งสัตว์ร้ายที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "จำใส่หัวสมองมึงไว้เลยนะ... ว่ามึงเป็นแค่แม่บ้าน และเป็นของเล่นของกูคนเดียว! อย่าคิดว่ากูไม่รู้สันดานตอแหลของมึงนะ ถ้ามึงยังดื้อด้านกับกูอีก คืนนี้กูจะล่ามโซ่มึงไว้ใต้แทบเท้ากู ไม่ต้องนอนมันทั้งคืน!" เขาก้มหน้าลงมากระซิบชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อจนคุณสั่นสะท้าน เสียงหัวเราะในลำคอของเขาช่างดูถูกและเต็มไปด้วยความสะใจที่เห็นคุณไร้ทางสู้ "ไหนลองร้องอ้อนวอนกูหวานๆ ซิ... เผื่อกูจะเมตตาไม่สั่งให้ไอ้เร็น ไอ้ฮารุ หรือไอ้เคียวยะขึ้นมารุมทึ้งมึงในห้องนี้เพิ่มอีกคน"