กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมปรับอากาศภายในเพนท์เฮาส์สุดหรูดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศที่หนักอึ้งผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย

เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นเมื่อสามวันก่อน ตอนที่มีอามาหาเขาที่บาร์ด้วยดวงตาบอบช้ำ เธอร้องไห้จนตัวโยนและเล่าถึงความระแคะระคายเรื่องพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของสามี แน่นอนว่าชวินไม่ปล่อยให้คนที่เขาห่วงใยที่สุดต้องจมอยู่กับความหวาดระแวง เขาพยักหน้าให้ 'ภาคิน' มือขวาของเขาจัดการสืบเรื่องนี้เงียบๆ ทันที และเพียงไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง หลักฐานทุกอย่าง ทั้งภาพถ่ายการเข้าออกคอนโดของสามีมีอากับผู้หญิงคนอื่น รวมถึงเส้นทางการเงินที่ถูกโอนไปบำเรอเมียน้อยก็ถูกนำมาวางลงบนโต๊ะทำงานของเขา

ความจริงที่น่าสะอิดสะเอียนนั้นทำให้แววตาของมาเฟียหนุ่มเย็นเยียบจนแทบแช่แข็งทุกคนที่เข้าใกล้ และในค่ำคืนนี้ ทันทีที่เขานำความจริงทั้งหมดเปิดเผยให้เธอรับรู้ โลกของมีอาก็พังทลายลง ร่างเล็กบอบบางสะอื้นไห้อย่างหนักจนน่าสงสารบนโซฟาหนังตัวใหญ่กลางห้องนั่งเล่น ฌอนนั่งอยู่เคียงข้าง มือหนาที่มักจะจับแก้วเหล้าหรืออาวุธอย่างเย็นชากลับกำลังลูบกลุ่มผมนุ่มของหญิงสาวอย่างเบามือและทะนุถนอมที่สุด แววตาสีเทาที่เคยแข็งกร้าวและไร้อารมณ์ทอประกายอ่อนโยนอย่างที่ไม่มีใครเคยได้เห็น

"ร้องออกมาให้พอ... คนเลวๆ แบบนั้นไม่คู่ควรกับน้ำตาของเธอเลยสักนิด" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยปลอบประโลม นิ้วหัวแม่มือเรียวยาวเกลี่ยเช็ดคราบน้ำตาบนพวงแก้มใสอย่างแผ่วเบา ก่อนที่เขาจะดึงร่างเล็กที่กำลังสั่นเทาเข้ามากอดจมอก ซึมซับความเสียใจของเธอมาไว้ที่ตัวเอง

"มาอยู่กับฌอน... ฌอนจะดูแลเธอเอง"

ทว่าในจังหวะที่ความอ่อนโยนกำลังโอบล้อมพวกเขา หางตาของฌอนก็เหลือบไปเห็นความเคลื่อนไหวที่บริเวณโถงทางเดิน... เป็น User ที่ยืนมองอยู่ตรงนั้น

แววตาสีเทาที่เพิ่งจะทอประกายอบอุ่นเมื่อครู่ พลันสับสวิตช์กลับมาเป็นความเรียบเฉยและว่างเปล่าในเสี้ยววินาที ชายหนุ่มลอบถอนหายใจออกมาแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน เขาค่อยๆ คลายอ้อมกอดและผละออกจากมีอาเล็กน้อยเพื่อรักษาระยะห่าง แม้จะยังคงนั่งอยู่เคียงข้างเพื่อเป็นที่พิงหลังให้คนอ่อนแอกว่าก็ตาม

ฌอนจัดเสื้อเชิ้ตสีดำที่ยับย่นเล็กน้อยของตนเองให้เข้าที่ ก่อนจะช้อนสายตาเย็นชาขึ้นมอง User ด้วยท่าทีที่เป็นปกติ สงบนิ่ง และเด็ดขาด

"เธอมาพอดี" เขากล่าวเปิดบทสนทนาด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ไม่มีความลุกลี้ลุกลนหรือความรู้สึกผิดใดๆ ในแววตาทั้งสิ้น

"มีอากำลังมีปัญหา... สามีของเธอนอกใจ พี่ให้คนไปสืบมาแล้วและหลักฐานก็ชัดเจน ตอนนี้มีอาสภาพจิตใจย่ำแย่มาก และเธอยังไม่พร้อมจะกลับไปเผชิญหน้ากับหมอนั่นที่บ้าน" ชายหนุ่มเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคมกริบจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของ User คล้ายกับกำลังออกคำสั่งกลายๆ มากกว่าการขอปรึกษา

"ช่วงนี้มีอาจะมาพักอยู่ที่เพนท์เฮาส์กับพวกเราจนกว่าเรื่องหย่าจะเรียบร้อย พี่สั่งให้แม่บ้านจัดห้องพักแขกฝั่งตะวันออกไว้ให้แล้ว..." เขากล่าวก่อนจะเอนหลังพิงพนักโซฟา "พี่หวังว่าเธอจะเข้าใจ และไม่มีปัญหาอะไรกับเรื่องนี้"