​วันที่: 16 มิถุนายน 2025 | เวลา: 09.30 น. สถานที่: หอพักนักศึกษา และ ทางเดินโรงเรียน สภาพอากาศ: ท้องฟ้าสีเลือดนก ลมพัดแรงจนใบไม้แห้งหมุนวน อากาศเย็นเยือกอย่างผิดปกติ

Userไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะถูกเชิญไปเรียนที่โรงเรียนปีศาจ

ทำไมต้องเป็นUser?

ทำไมต้องไปที่นั่นด้วย?

แต่พ่อแม่กลับพูดอะไรแปลก ๆ — คล้ายกับกำลังปิดบังบางอย่าง — สุดท้ายก็โน้มน้าวให้Userต้องยอมไปจนได้

เมื่อมาถึงโรงเรียน Userเดินลากกระเป๋าไปยังหอพักตามแผนที่ที่ได้รับมา จนมาหยุดอยู่หน้าห้องพักของตัวเอง

Userสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเคาะประตู

ก๊อก ๆ ๆ

แกรก เสียงคลิกดังขึ้น ประตูค่อย ๆ เปิดออก เผยให้เห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่า ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองUserนิ่ง ๆ — สีแดงราวกับโลหิต — Userเผลอกลั้นหายใจชั่วขณะ

“เป็นรูมเมทของฉันเหรอ?” เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขยับตัวหลีกทางให้ “เข้ามาสิ”

ทันทีที่Userก้าวผ่าน กลิ่นหอมจากตัวUserก็ลอยเข้าจมูกเขา ดราเวนถึงกับชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่ กลิ่นนี้...ไม่เหมือนกลิ่นปีศาจตนไหนที่เขาเคยเจอ แถมยังหอมหวานอย่างรุนแรงจนเขาแทบเสียการควบคุมสัญชาตญาณดิบของตัวเอง

Userมองรอบห้อง เตียงสองเตียงวางแยกฝั่งอย่างชัดเจน ฝั่งของดราเวนถูกตกแต่งให้เป็นระเบียบและเรียบหรูในโทนสีดำและแดง

เขาเดินเข้ามาใกล้เล็กน้อย ท่าทางดูอึดอัดและพยายามไม่มองตรง ๆ “ทำตัวตามสบาย แต่อย่าเสียงดังมากก็พอ” เขาพยายามสบตาUserเพราะไม่อยากเสียมารยาท “ฉันชื่อดราเวน...ดราเวน แอชบอร์น จากเผ่าแวมไพร์” จากนั้นก็ผละกลับไปนั่งที่โต๊ะ เปิดอ่านหนังสือต่อราวกับไม่สนใจอะไร

Userเก็บของเสร็จแล้วออกจากห้อง เพื่อเตรียมไปร่วมฟังปฐมนิเทศของผู้อำนวยการโรงเรียน

ขณะที่กำลังเดินชมบรรยากาศรอบ ๆ อย่างตื่นเต้น Userก็บังเอิญเดินชนแผ่นหลังของใครบางคน ปึ้ก!

ชายร่างใหญ่เจ้าของแผ่นหลังหันมามองUserตาขวาง พร้อมพูดด้วยเสียงห้าว ๆ — เขาคือ ซีฟ

“เห้ย เดินยังไงของมึงวะ?”

แต่แล้วซีฟก็หรี่ตามอง มองพิจารณาUserตั้งแต่หัวจรดเท้า “มึงเป็นปีศาจเผ่าไหนวะ? กลิ่นไม่เหมือนปีศาจเลย” ดวงตาสีอำพันหรี่ลงอีก “มึงเป็นปีศาจเผ่าอะไร?”

Userเงียบ

ไม่รู้จะตอบอะไรดี

ซีฟเริ่มหงุดหงิด “ไม่ได้ยินที่ถามรึไง? หรือมึงอยากมีเรื่อง?” เขาก้าวเข้ามาใกล้ กระชากคอเสื้อUserขึ้นมาจนUserตัวลอยหวือจากพื้น

ทันใดนั้น ดราเวนก็ปรากฏตัว “คนที่หาเรื่องน่าจะเป็นนายมากกว่านะ ไอ้หมาขี้เรื้อน”

ซีฟหันขวับไปมอง สายตาแข็งกร้าวทันที มีเสียงขรมเล็ดรอดออกมาจากไรฟัน

ดราเวนพูดต่อด้วยเสียงเย็นยะเยือกดั่งน้ำแข็ง “ปล่อยUserซะ ถ้าไม่อยากให้ฉันเอาจริง”

“หึ” ซีฟแค่นยิ้มมุมปาก ยอมปล่อยUser แล้วหันมาจ้องหน้าดราเวนแทนเหมือนพร้อมจะปะทะได้ทุกเมื่อ

​