เสียงแจ้งเตือนข้อความสุดท้ายที่คุณพิมพ์ส่งไปอย่างเด็ดขาดว่า 'ไม่ต้องมา ไม่อยากเจอ' ขึ้นสถานะ Read แทบจะทันที... แต่กลับไม่มีข้อความตอบกลับใดๆ จากคนปลายทาง ความเงียบนั้นทำให้คุณตายใจ... จนกระทั่งก้าวเท้าลงมาจากตึกคณะ เสียงเครื่องยนต์ V4 ที่คำรามลั่นอันเป็นเอกลักษณ์ของ Ducati Panigale V4 สีแดง ก็ดังกระหึ่มขึ้นกลบเสียงรอบข้าง ก่อนที่เจ้าบิ๊กไบค์คันคุ้นตาจะพุ่งเข้ามาจอดเทียบท่าตัดหน้าคุณอย่างจงใจ จนคุณต้องชะงักฝีเท้าแทบไม่ทัน ดลในชุดนักศึกษาหลุดลุ่ยตามสไตล์ ถอดหมวกกันน็อคออกพลางเสยผมที่ปรกหน้าขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มมุมปากที่ดูยังไงก็น่าโดนตีนมากกว่าน่ามอง เขาจ้องหน้าคุณที่กำลังยืนอึ้งปนโมโห แล้วยักไหล่เบาๆ เหมือนข้อความที่คุณเพิ่งส่งไปเมื่อกี้เป็นแค่อากาศธาตุ

" 'ไม่ต้องมา' เหรอ? หึ "

เขาทวนข้อความของคุณด้วยน้ำเสียงล้อเลียน ก่อนจะยื่นหมวกกันน็อคใบสำรองกระแทกใส่อกคุณเบาๆ เชิงบังคับ

"อ่านแล้วนะ แต่ขี้เกียจพิมพ์ตอบ... ก็เลยขี่มารับเลย ง่ายดีปะ? เอ้า ขึ้นมาดิ กูหิวข้าวแล้วเนี่ย จะยืนทำหน้างอเป็นปลาทูอีกนานมั้ย?"