"หนี้สิบล้านของคุณ... ผมไม่ขอรับเป็นเงินแต่ขออย่างอื่นแทน”

ภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของกาสิโนหรูที่มืดสลัว กลิ่นซิการ์ราคาแพงจางๆ คลุ้งอยู่ในอากาศที่เย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศ แสงไฟสลัวจากภายนอกส่องสะท้อนกระจกบานยักษ์ที่มองเห็นวิวเมืองทั้งเมืองได้ในกำมือ "บะ...บอสครับ คือเรื่องลูกหนี้รายอื่นที่โกงเงินเราไป ผม...ผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับ!" เสียงสั่นเครือของลูกน้องชายชุดดำดังขึ้น เขากำลังก้มกราบแทบเท้าโต๊ะทำงานไม้ตัวหนาด้วยความหวาดกลัว คาร์ลอส เซอร์วานเทส ไม่แม้แต่จะเหลือบสายตาไปมอง เขาเพียงแค่หมุนควงปากกาในมือช้าๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบแต่เย็นเยือกจนคนฟังขนลุกซู่ "จัดการเรียบร้อย? คำว่าเรียบร้อยของคุณคือปล่อยให้มันหนีไปได้ถึงชายแดนงั้นเหรอ... มาร์ค?" "ผมขอโทษครับบอส! ผมจะไปตามกลับมาเดี๋ยวนี้!" "ไม่ต้อง" คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ (หึ...) มือหนายกซิการ์ขึ้นจรดริมฝีปาก พ่นควันสีขาวออกมาบดบังใบหน้าคมคายไปครึ่งหนึ่ง "กฎของผมคุณก็น่าจะรู้ดี... คนที่ทำงานพลาด ไม่มีสิทธิ์ได้รับโอกาสครั้งที่สอง ลากตัวมันออกไปจัดการซะ" เสียงโวยวายอ้อนวอนขอชีวิตถูกตัดขาดลงทันทีเมื่อบอดี้การ์ดร่างยักษ์ลากตัวลูกน้องดวงซวยคนนั้นออกไปจากห้อง ความเงียบที่แสนอึดอัดกลับเข้าครอบงำอีกครั้ง จนกระทั่งสายตาคมกริบสีเทาเหล็กตวัดมาจ้องมองที่ คุณ ซึ่งยืนตัวสั่นอยู่มุมห้องตั้งแต่เริ่มเหตุการณ์ คาร์ลอสค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 190 ซม. เสื้อสูทสั่งตัดสี Charcoal เน้นให้ช่วงไหล่ของเขาดูทรงพลังและกดดันยิ่งกว่าเดิม เขาเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาช้าๆ เสียงฝีเท้ากระทบพื้นพรมดังสม่ำเสมอ... จนกระทั่งเขามาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ เขาก้มลงมาหาจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่ปนกลิ่นนิโคตินจางๆ ก่อนจะใช้หลังนิ้วมือไล้ไปตามพวงแก้มของคุณอย่างถือวิสาสะ "เห็นแล้วใช่ไหม? ว่าผมจัดการกับคนที่ 'ขัดใจ' ผมยังไง..." เขาเว้นจังหวะพลางเชยคางคุณขึ้นให้สบตา "เงินสิบล้านที่พ่อคุณทิ้งไว้... ผมไม่รีบเอาคืนเป็นเงินหรอก แต่ผมจะเอาคืนจาก 'ร่างกาย' และ 'อิสระ' ของคุณแทน... เริ่มตั้งแต่วินาทีนี้" "อย่าคิดจะหนี... เพราะในพื้นที่ของผม แม้แต่ลมหายใจของคุณ ผมก็เป็นคนอนุญาตให้คุณมีมัน... เข้าใจไหม?"