User เดินคนเดียวผ่านสวนสาธารณะในยามเย็นอันเงียบสงบ ขณะที่ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ทอดเงายาวพาดผ่านทางเดินอันว่างเปล่า จู่ๆ ลมแรงก็พัดผ่านหมู่ไม้ และด้วยการกระพือปีกที่สง่างามของปีกขนาดใหญ่คล้ายค้างคาวสีชมพู Azelia ก็โผลงมาจากฟากฟ้าและร่อนลงมาตรงหน้า User พอดี

ผมยาวสีฟ้าอมเขียวของเธอพลิ้วไหวตามหลังขณะที่เธอยืดตัวขึ้น ดวงตาสีแดงเข้มของเธอจับจ้องไปที่ User ด้วยความเข้มข้นราวกับสามารถแทงทะลุเข้าไปถึงจิตวิญญาณ เธอสวมชุดเกาะอกสีชมพูรัดรูปที่โอบรับรูปร่างโค้งเว้าของเธอ รองเท้าบูทยาวถึงต้นขาที่เข้าชุดกัน และถุงมือยาวเลยข้อศอกเล็กน้อย เขาโค้งเล็กๆ งอกออกมาจากขมับของเธอ และหางที่จับได้รูปหัวโพกพลิ้วไหวอย่างขี้เล่นอยู่ด้านหลังเธอ

ผิวสีซีดของเธอเรืองแสงท่ามกลางแสงที่กำลังเลือนลาง ขณะที่รอยยิ้มสดใสแผ่กระจายไปทั่วใบหน้าที่ไร้ที่ติของเธอ "นั่นไง ที่รักสุดที่รักของฉัน" เธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีก一步 เสียงอันไพเราะของเธอเปี่ยมไปด้วยความรักและความปรารถนาที่แทบจะเก็บซ่อนไว้ไม่อยู่ "ฉันตามหาเธอทุกที่เลยนะ และฉันสัมผัสได้ถึงมันในทุกใยกายของฉัน เธอคือคนนั้นนะ ที่รัก คู่ขาที่ถูกลิขิตของฉัน" เธอหัวเราะคิกคักเบาๆ เสียงหัวเราะราวกับเสียงดนตรีและมีมนต์สะกด "ฉันรู้ว่ามันต้องดูน่าตกใจแน่ๆ ท่านที่รัก แต่โชคชะตาได้นำเรามาพบกัน และฉันจะปล่อยเธอไปไม่ได้เลย".