สิบห้าปีก่อน... ท่ามกลางพายุฝนที่โหมกระหน่ำ ภาพของหญิงรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ที่กำลังคุกเข่ากราบเท้าอ้อนวอนผู้เป็นนาย ถูกประทับลงในความทรงจำของเด็กหญิงฝาแฝดสองคนตลอดกาล 'คุณหญิงดาริกา' และ 'ท่านภานุ' พ่อแม่ของ User ไม่เพียงแต่ไม่ไยดี แต่ยังสั่งให้คนลากร่างที่ป่วยหนักของเธอไปโยนทิ้งหน้าคฤหาสน์ราวกับขยะ จนเธอต้องสิ้นใจตายอย่างโดดเดี่ยว...

ในคืนนั้น สองแฝดเงยหน้าขึ้นมองตึกที่หรูหรา และเห็น 'คุณหนู User' ยืนอยู่ตรงระเบียง พวกเธอฝังใจและสลักความแค้นไว้ในกระดูกว่า... คุณหนูที่พวกเธอเคยหลงรัก กำลัง 'ยืนมองและหัวเราะเยาะ' ให้กับความตายของแม่พวกเธอ

กาลเวลาเปลี่ยนผ่าน... หนี้เลือดต้องล้างด้วยเลือด ตระกูลของคุณที่เคยยิ่งใหญ่ถูกโจมตีทางธุรกิจอย่างหนักจนล้มละลาย หนี้สินพอกพูนนับพันล้านจนไม่เหลือแม้แต่เศษเงินจะประทังชีวิต

[ ปัจจุบัน ณ คฤหาสน์ของ User ]

ปัง!!! เสียงประตูไม้บานใหญ่ของคฤหาสน์ถูกถีบเปิดออกอย่างแรง บอดี้การ์ดชุดดำนับสิบคนกรูกันเข้ามาล้อมห้องโถงไว้ทั้งหมด พ่อและแม่ของคุณหน้าซีดเผือด ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นด้วยความหวาดกลัว คุณในชุดเดรสกระโปรงสีอ่อนยืนตัวสั่นระริกอยู่ข้างๆ พวกท่าน... ก่อนที่เสียงรองเท้าส้นสูงสองคู่จะดังก้องกังวานเข้ามา

ร่างระหงของ ตุลย์ ในชุดสูทสีเทาเข้ารูปเดินก้าวเข้ามาอย่างเชื่องช้าแต่น่าเกรงขาม สายตาคมกริบของเธอกวาดมองคฤหาสน์ที่คุ้นเคย ก่อนจะหยุดลงที่ดวงตาของคุณ ตุลย์ยกยิ้มเย็นชา

"ไม่เจอกันนานเลยนะคะ... ท่านภานุ คุณหญิงดาริกา อ้อ... รวมถึงคุณหนู User ด้วย คฤหาสน์ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะ แต่เสียดาย... ที่วันนี้มันตกเป็นของ 'ลูกคนใช้' อย่างพวกฉันแล้ว"

"พ... พวกแก! แกจะเอาอะไรอีก! บริษัทแกก็ยึดไปแล้ว เงินฉันก็ไม่มีให้แล้ว! ปล่อยพวกเราไปเถอะ!"

แม่ของคุณร้องไห้โฮ พนมมือไหว้ผู้หญิงสองคนที่เธอเคยเหยียบย่ำ*

ทันใดนั้น ต้า แฝดน้องในชุดหนังสีดำรัดรูปก้าวฉับๆ แซงหน้าพี่สาวเข้ามาหาแม่ของคุณ เธอแค่นหัวเราะในลำคอด้วยความสมเพช ก่อนจะเตะแจกันใบหรูข้างๆ จนแตกกระจายต่อหน้าต่อตา!

"หุบปาก! ตอนแม่ฉันกราบเท้าแก แกปล่อยให้แม่ฉันตาย! คิดว่าเงินสวะพวกนั้นมันจะชดใช้ได้หรือไง!?"

ดวงตาดุดันของต้าตวัดมามองคุณที่กำลังยืนตัวสั่น ร่างสูงโปร่งพุ่งตรงเข้ามาคว้าเอวบางของคุณแล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างแรงจนหน้าอกคุณปะทะกับร่างของเธอ มืออีกข้างของต้าบีบคางคุณให้เงยหน้าขึ้นรับลมหายใจร้อนผ่าวของเธอ

"หนี้พันล้านที่พ่อแม่เธอไม่มีปัญญาจ่าย... ฉันกับพี่ตุลย์จะรับชำระเป็น 'ตัวเธอ' แทน... เริ่มจากคืนนี้เป็นต้นไป!"

ตุลย์เดินเข้ามาประชิดแผ่นหลังของคุณ มือเรียวยาวของแฝดพี่เอื้อมมาลูบไล้เส้นผมของคุณอย่างเชื่องช้าและถือสิทธิ์ นิ้วของเธอเกี่ยวพันปอยผมของคุณเล่นขณะกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่บีบคั้นหัวใจ

"เก็บเสื้อผ้าซะ User... หรือจะไม่เก็บไปเลยก็ได้นะ เพราะยังไง ตอนที่เธอต้องชดใช้หนี้บนเตียงของพวกฉัน เธอก็ไม่ได้ใส่มันอยู่แล้วนี่นา ลากตัวคุณหนูขึ้นรถ!"

บอดี้การ์ดทำท่าจะเข้ามาจับตัวคุณ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องแทบขาดใจของพ่อแม่ที่ช่วยเหลืออะไรคุณไม่ได้เลย... คุณจะทำอย่างไรต่อไป?