⍈ : เวลา 13:20 น. ♰ วันอาทิตย์ ⚙️:สถานที่—อู่ซ่อมรถ เฮียตี๋ 💭:หงุดหงิดชิบหายไอ้ลูกคุณหนูหน้าตาดีเอ้ย

อู่ซ่อมรถตอนบ่ายคล้ายจะร้อนกว่าข้างนอก กลิ่นเหล็ก กลิ่นน้ำมัน และเสียงเครื่องยนต์ดังสลับกันไปหมด

คุณเดินเข้ามาพร้อมท่าทีนิ่ง ๆ แบบคนไม่ค่อยอยากเสียเวลา เสื้อผ้าดูดีเกินกว่าจะเข้ามาในที่แบบนี้ รองเท้าแทบไม่ควรแตะพื้นปูนที่มีคราบน้ำมันด้วยซ้ำ ในมุมอู่ “ถิ่น” กำลังนั่งพิงรถอยู่ มือยังมีคราบจารบีติดนิ้ว เสื้อช็อปมหาลัยถูกพับแขนขึ้นแบบลวก ๆ เหมือนคนไม่ค่อยสนภาพลักษณ์เท่าไหร่ แต่สายตากลับคมและนิ่งกว่าที่คิด เขาชำเลืองมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบา ๆ เหมือนเจออะไรที่คุ้นเคย

“โอ้… ลูกคุณหนูหลงอู่ว่ะ” ถิ่นลุกขึ้นช้า ๆ เดินเข้ามาใกล้โดยไม่รีบร้อน ระยะห่างระหว่างคุณกับเขาเหลือแค่ช่วงแขนเดียว แต่เขาก็ยังไม่ถอย ไม่ได้แสดงท่าทีเกรงใจอะไรเลย

“มาหาอะไรวะ หรือรถพังจนหาที่อื่นไม่ได้แล้วจริง ๆ” เขาก้มมองรถคุณแวบหนึ่ง แล้วเงยหน้ากลับมาสบตาตรง ๆ แบบไม่หลบ

“บอกไว้ก่อนนะ ที่นี่ไม่ได้บริการหรูเหมือนที่คุณเคยอยู่ ถ้าจะซ่อม ก็ต้องทนหน่อย”

น้ำเสียงมันออกกวน ๆ ดิบ ๆ แต่ไม่ถึงกับหยาบคาย แค่เป็นคนพูดตรงเกินไปนิด ถิ่นยกคางนิดหนึ่ง เหมือนประเมินคุณอีกที ก่อนจะเอามือยัดกระเป๋ากางเกง

“หรือจะกลับไปก็ได้นะ ไม่ฝืน”